The Stupid Chronicles

What's scary when someone treats you special?

2011-11-14T12:42:00.001+08:00

It is when you get used to it, you expect, you assume, you fall. Then you'll realize that it was just a treatment to a friend and nothing more.

Happy ever after ♥

2011-11-11T18:05:00.001+08:00

Forgive me for my laziness. Hindi ko na naman natuloy ang pagkwento ko about my sembreak. Ningas cogon talaga!

Anyway, the remaining days of my sembreak was spent with my family -- we watched movies, ate a lot, heard Papa's good old jokes, had these best-ever conversations with Mama, and played all night with my siblings. Home sweet home lang kami e, no time to go to Batangas coz Papa was on duty at the Manila North Cemetery.

Hmm.. so let's talk about this great week!

Monday (it was a holiday so we don't have classes)

Texted and surfed the net all day then went to the church for 6pm mass. Hindi ako nakapagsimba nung Sunday e. 2nd time to attend a mass by myself ♥

Tuesday (DST NA!)

Went to Robinson's with Townes ♥ ♥ ♥
Went home @ around 7:30pm
And for the first time in a long time, I have slept from 8pm-4am! ♥

Wednesday (1st day of mid-year exam)

Spent the first two hours in school with Kev. Aga namin pumasok for CS summative.... tapos hindi naman pala natuloy. Uh, well, wala mshdong nangyre sa araw na ito. Just an ordinary happy day with Townes :-)

Thursday (2nd day of mid-year exam & St. Jude day)

And as usual, I slept for an hour (3am-4am)
Went to Mcdo UN @ 6:30am to wait for my classmates
Went to St. Jude and attended the 8am mass with Benz, Chichi, Erin, Eunice, Janssen, and Rea ♥ ♥ ♥
@ around 9:30am, we had a quick breakfast @ Mcdo UN. Huy rough morning yun ha! Adventure ang pagcocommute papuntang St. Jude e! Pero it really feels good after attending a mass. :-)
Went back to MaSci @ 10am
After taking the test, Benz, Chichi, Deon, Earl, Hannah, Janssen, Sandy, and I went to play rockband again @ Sherwood. Forever rockbanders ang Townes ♥

Then Friday!!!!!!!!! (11/11/11)

Slept from 7pm-9pm
Surfed the net
Played poker & tetris battle with Cesar until 2am. Loser Cesar, walang kinabukasan sa tetris! lol jk

Even though Kevin's news ruined my morning, 11/11/11 was again one of the best days spent with Townes ♥

(Well, nung una pa lang naman I was expecting this. Alam niyo yan, friends. Alam niyong ngayon ko lang naramdaman 'to. And I told you guys na imposibleng magkaroon ng *****-****!! But whatever, I still **** ***!)

Anyway, I just want thank my beloved section, Townes, for always making my day. Especially Hannah and the Boys! Love you all!

TOWNES FOREVER AND EVER ♥

You are loved

2011-10-30T11:54:00.000+08:00

Sembreak Day 5 was a special acoustic evening with Jason Mraz and Toca Rivera :-)

Entered Smart Araneta Coliseum @ 6PM.

The show started @ 8PM.

Jason Mraz LIVE in Manila Setlist:

She's The Bomb
The Dynamo of Volition

Live High
If It Kills Me
Across The Universe
Lucky
Fly Me to the Moon
The World As I See It
The Woman I Love
A Beautiful Mess
Please Don't Tell Her
I Won't Give Up
93 Million Miles
You and I Both
The Remedy / Wonderwall
Details in the Fabric
Life is Wonderful

Encore:

Rescue

Butterfly

The Freedom Song

I'm Yours

The show ended @ 10:30 PM.

LOVE THE JESUS LOOK, JASON!

*feels so happy*

Rak!

2011-10-29T23:06:00.000+08:00

Sembreak Day 4 was a day spent with Ate Eldie, Ate Seanne, Ate Trish, Courtney, Diego, Ester, Jethro, Jorell, and Louise :-)

And again, I'll let the pictures do the talking... :>

Favorite ko ;-)

THANK YOU, FRIENDS! ♥

HAPPY BIRTHDAY, QUEEN T! ♥

*excited for Mr. A-Z's concert tmrrw and wishes Ate Seanne could come*

♥ actually is all around

2011-10-28T23:55:00.000+08:00

Sembreak Day 3 was a not-so-good day :-(

Woke up @ 1PM
Ate my lunch, then immediately read "Les Miserables" with some Jason Mraz songs
Read the book for almost an hour
Did my portfolio in Filipino, then surfed the net
Searched for some great romcom's
Downloaded the movies I have searched
While waiting for the movies to finish downloading, my sister and I watched "Youth In Revolt" on Star Movies. Napanood ko na 'to pero hindi ko natapos kaya pinanood ko na lang ulit. The movie was okay. Okay because walang kwentang storya but then, Michael Cera was again so cool and so cute! ♥

Came back surfing the net, organizing the folders in my laptop, and accidentally deleted 158 movies in my laptop. Fuck, 42 na lang natira! :-(
And unfortunately, the internet sucks so I just watched one out of the thirteen movies I have downloaded. And this movie was "Love Actually."
"Love Actually" was really the highlight of my day. It shifted my bad mood into a good one! It was a 2003 romantic comedy movie which follows the lives of eight very different couples in dealing with their love lives in various loosely and interrelated tales all set during a frantic month before Christmas in London, England. (IMDb) A GREAT MOVIE! ♥

Lastly, took pictures with my sister para lang may malagay na picture sa post na 'to LOL

So... here I am, blogging about this shitty day. Well, I guess that's all for now.

*hopes to make nomnom with friends tmrrw but most probably will not happen*

<ding!>

2011-10-27T23:06:00.000+08:00

Sembreak Day 2 was a day spent with Hannah, Erin, and Eunice :-)

Naisip ko lang last night na gusto kong magsimba sa St. Jude kasi I've been worrying about too many things. Sakto namang "It was a Thursday!" kaya I immediately talked to my classmates. I texted Chialor, Zarra, Rea, Kevin, Cesar, Erin, and Janssen to ask them if they could come with me. I also asked Kyle, Benedict, Mercy, Deon, Tom, Alyssa, and Jhubie.

Unfortunately, madaming hindi pwede:

Chialor doesn't want to come kasi raw baka siya lang lalaki. Same as with Benedict.
Zarra can't come because she was in Cavite. Same as with Cesar who was in Bulacan and Janssen and Mercy who were in Laguna.
Si Kevin, pupunta lang daw siya pag marami.
Si Deon, walang pera.
Tom was in a camping.
And as with Alyssa and Jhubie, they said they would text me if they will come with us. Pero wala akong nareciv, so siguro hindi sila pinayagan.

Then there were two persons who said they would come with us. Sina Kyle at Rea. Kyle said he would have come but he was (again) too lazy to go out of his house so hindi na lang siya sumama. Tapos si Rea, biglang may pupuntahan na naman.

To make it short, ang natira lang was Me, Hannah, Erin, and Eunice. We attended the 12PM mass then went to KFC Faura to eat our lunch. After eating our lunch, we played a card game. The game was invented by Hannah's Kuya Willi and the name of the game was "No Name!" LOL

Hanggang kain lang talaga dapat kami kasi pinagbawalan na ako ni Papa pumunta sa Vito Cruz dahil sa pagcocommute nang hindi nagpapaalam sa kanya. But then again, Hannah and I had our hopes up na papayagan pa rin ako so she texted my dad and then <*tada!*> he replied to Hannah's text, "Mag ingat kayo." meaning, it was a yes! Kaso Eunice needs to go home na that time. Even though Hannah and I had our hopes up (again), Eunice doesn't feel the same thing as we do. Kaya hinatid na lang namin siya sa LRT before going to Hannah's.

@ around 3PM, Hannah, Erin, and I went to buy dumplings (THOSE DUMPLINGS ARE THE BEST!) before going to Hannah's. Syempre kain kain din habang nanonood ng movie!

Tapos pagdating namin kina Hannah, I can't decide about what we're going to watch (ako kasi yung pinapapili nila kasi alam nilang mahilig akong manood ng movies). Sabi ko nung una, "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" na lang kasi it's one of the best movies talaga. E kaso nakakairita yung hindi-namin-maintindihan-kung-anong-language-yun subtitles niya, hindi rin naman namin maalis kasi fixed na siya dun sa video. Kaya we ended up in watching the 1989 John Cusack Movie, "Say Anything..." (which was again, my decision). Ayokong magspoil, pero basta it's really a great movie! <*ding!*>

PS: Ang gwapo ni John Cusack dyan, grabe! ♥ ♥ ♥ ♥

After the movie, Erin decided to go home. Sa Laguna pa kasi siya nakatira so she needs to go home early. But before heading home, we again went to that Chinese fastfood restaurant to buy dumplings para ipasalubong ni Erin sa family niya (I TOLD YOU THOSE DUMPLINGS ARE THE BEST!).

@ around 6PM, kami na naman ni Hannah ang magkasama. We decided to watch another movie pero we don't know what to choose. We watched "Love Actually", "The Invention of Lying", and "Mean Girls 2." Tinamad kami sa tatlong movie na yun kaya we stopped watching. We were thinking of activities to do kaso tamad na tamad at antok na antok na kami (pero ayaw namin matulog). Sabi ko nga kay Hannah swimming kaming dalawa e, pero ayaw niya kaya we end up surfing the net. While surfing the net, I suddenly remembered the website where you can sing your hearts out. Nalaman ko 'to sa last last episode "Kapuso Mo, Jessica Soho." Ang tagal magload nung website because the internet sucks kaya we decided to watch the "Bad Teacher." The movie was okay. Hindi kasi romcom kaya hindi ko naman mshdong gusto. LOL

After watching the movie, binalikan namin yung Rising Stars. We played "Gives You Hell" by The All-American Rejects, Hanah and I were laughing all the time. Hindi na nga kami nakakanta e! Maybe because we were shy that time. May webcam kasi e! LOL

And again, the sad part of this day was I haven't done anything productive. Pero okay lang yun, I still got 5 days to do my schoolwork.

So... That sums up my Sembreak Day 2! ♥

*wishes to have a happy AND productive day tmrrw*

Aal izz well

2011-10-26T22:39:00.002+08:00

Sembreak Day 1 was a day spent with Ate Ada, Hannah, Roma, and Kuya Aaron :-)

@ Noriter with Ate Ada

We talk about lots of things, had time to catch up ♥ and, she had helped me in my TLE plate (the reason why I was absent in school last Tuesday)
We stayed from 10am 'til 1pm. Medyo bitin nga e, but it was great being with her kahit 2nd time pa lang namin umalis! Sayang lang wala si Ate Tere and Ate Mixi :-(

Then @ 1pm, I went to Hannah's. Wala lang, para may magawa. It's only 1 o'clock tapos uuwi na ako? Hell no.

When I went there, they we're watching the "3 Idiots" (which was a great movie!). Pinanood ko ulit siya with Hannah, Roma and Kuya Aaron. Pang-apat na beses ko na nga atang napanood yun e, but still, hindi nakakasawa. "Aal izz well." ♥
After watching the movie (which lasted for like 3 hours), chineck namin ni Hannah yung summative namin sa TLE. Then puro kwentuhan at kainan na lang with her, Roma, and Kuya Aaron. Kahit walang mshdong ginawa, it was really fun! ♥

Hmm.. Ang hindi lang naman magandang nangyre ngayong araw e yung hindi ako nakapagbasa ng "Les Miserables" :-/

But anyway, wala naman talaga mshdong nangyre ngayong araw. Pero siguro ganun talaga, basta kasama mo lang friends mo, masaya na sa feeling ♥

*hopes to have a happy day again tmrrw*

And the hangover doesn't pass

2011-10-23T18:12:00.001+08:00

Nothing's ever built to last, you're in ruins...

Happy birthday to me, happy birthday to me, happy birthday, happy birthday, happy birthday to me!

MaSci @ 48!

2011-10-08T00:38:00.002+08:00

Bebe boys n' girls

2011-10-01T21:11:00.001+08:00

@ Benedict's Crib, Las Pinas

@ Kalipayan Resort, Dasmarinas, Cavite

I LOVE YOU, TOWNES!

Sulat sa ama

2011-09-26T05:57:00.000+08:00

Mahal kong Papa,

Patawarin mo po ako sa lahat ng aking mga nagawa sa iyo, sa lahat ng pagsuway at hindi ko pagsunod sa iyo. Gusto ko pong malaman mong mahal kita. Kahit na minsan may mga beses na gusto kitang kasuklaman dahil sa mga pagpapagalit mo sa amin. Ngunit kahit na ganoon, alam kong para iyon sa ikabubuti namin.

Hindi ko maisip ang buhay kung wala ang iyong mga aral at karunungan. Tinuruan mo kami ng aking mga kapatid kung ano ang kahalagahan ng pagta-trabaho nang matiyaga, pagiging matatag at pananampalataya sa Diyos. Maraming salamat sa pagmulat sa amin kung paano lumaban sa buhay at kung paano mamili ng hindi sa dapat. Maraming salamat din sa lahat ng ibinigay mo sa amin, sa pagtustos sa aming mga pangangailangan at pagbigay sa aming mga kagustuhan.

Alam ko ang lahat ng pagsisikap na ginagawa mo, Papa. Ngunit sa edad kong ito, napakalaki na agad ang paghanga ko sa iyong mga natamo at mahalaga iyon sa akin. Pero tandaan mo, Papa, kung may mangyari mang masama sa trabaho mo, kung lahat ng tao’y nawawalan na ng tiwala sa’yo, tandaan mong may isang taong susuporta sa iyo kahit anong mangyari, may isang taong magtitiwala sa iyo kailanman, may isang taong magmamahal sa iyo at may isang taong hindi ka kalilimutan kailanman.

At ang taong iyon ay ako, Papa.

Ang iyong anak,

Yang

Ako at ang aking anino

2011-06-20T18:29:00.000+08:00

Siya’ysumasayaw

Siya’ytumatawa

Siya’ynawawala at lumiliit

Ngunitlagi ko siyang nakakasama

Sabiniya na ako ang anino

Naako ang sumusunod sa kanya

Akoraw ang lumiliit at lumalaki

Akoraw ang nawawala kapag madilim

Sinabiko sa kanyang siya’y mali

Naako’y hindi anino dahil ako’y totoo’t malakas

Atsa buong araw na makikipag-usap sa kanya,

Magsasawalang ako sa paulit-ulit na sinasabi niya

Atkaya ako’y nagtaka

Bakitako lamang ang totoo?

Diba’tang tunay na kailangan ng buhay

Ayang makaramdam?

Nagtakaulit ako

Habanglumulubog ang araw

Akingnaiisip, “Ako ba ang may-ari ng buhay na ito?

Osa kanya dapat mahulog ito?”

Nobody, baby, but you and me

2011-05-05T20:03:00.003+08:00

~*~*~Last Song Syndrome~*~*~

Months ago, I watched the movie "Blue Valentine", starring Ryan Gosling & Michelle Williams. Isang scene dun sa movie na yun, nagbigay si Dean (Ryan Gosling) ng isang CD kay Cindy (Michelle Williams). Sabi pa nga dun ni Dean "I got us song" at yung kantang yun ay yung "You & Me" ng Penny & The Quarters. Yung kanta mismo mahirap mahanap kasi hindi naman ganoon karami yung information na makukuha mo tungkol sa Penny & The Quarters sa web.

You and me,

Nobody baby but you and me. (Hey, hey, hey)

You and me, (My, my, my, my, my, my, my, my)

You and me,

Nobody baby but you and me.

If the stars don’t shine, if the moon won’t rise, if I never see the setting sun again,

You won’t hear me cry, this I testify; please believe me, boy, you know I wouldn’t lie.

As long as there is

You and me, (Ohhh, oh, oh, oh, oh)

You and me,

Nobody baby but you and me. (Hey, hey, hey)

You and me, (My, my, my, my, my, my, my, my)

You and me,

Nobody baby but you and me.

If you love a soul more than fame and gold, and that soul feels the same about you,

It’s a natural fact, there’s no turning back, and here’s some advice to you:

You’ve got to say it’s,

You and me, (Ohhh, oh, oh, oh, oh)

You and me,

Nobody baby but you and me. (Hey, hey, hey)

You and me, (My, my, my, my, my, my, my, my)

You and me,

Nobody baby but you and me.

When love is real, you don’t have to show it.

When it is true, then everyone will know.

‘Cause there’ll be no one but

You and me, (Youuuuuuu)

You and me,

Nobody baby but you and me. (Hey, hey, hey)

You and me, (Ohhh, oh, oh, oh, oh)

You and me,

Nobody baby but you and me.

Do do do dooo do, woo woo

You and me baby.

Isang linggong puno ng saya. part2

2011-03-27T00:50:00.006+08:00

Pasensya pero tinatamad na akong magkwento. Ang masasabi ko lang.. Sobrang saya ng linggong 'to.

Napasaya ako ng Calvin.
Napasaya't nakasama ko nang matagal si Jorell.
Ilang beses naburaot sa pagpapapractice ng Noli.
Kumain nang marami.
Natulog nang maaga.
Nanood ng movies.

Pusanggala, nasa langit na ba ako?

Nung Biyernes, araw ng pagsasadula ng Noli Me Tangere, may aksidenteng nangyari kay Wendy. Pero wala na yun, dahil okay na siya kanina nung binisita namin siya sa MCM. Alam naming magiging okay ka agad, Wendy! Fighter ka, diba? ;-)

Pero sa kabila ng masamang pangyayaring yun, nahakot naman ng Calvin at ilan sa mga awards at kabilang rito ang... Best Scriptwriter, Best Director, Best Costume (Male), Best Supporting Actor at 2nd place overall! Galing-galing talaga ng Calvin kahit kailan! Go Stars!

Pagkatapos ng play, dumiretso agad kami sa bahay ng mga Olan. Overnight, eh?

Kumain nang kumain.
Nanood ng A Walk To Remember, Diary of A Wimpy Kid, Flipped at My Amnesia Girl.
Walang katapusang vanity.
NAPANOOD ANG SUNRISE.
Naglaro ng Unong hindi matapos-tapos.
Walang tulugan; atbp.

Magse-share na lang ako ng mga litrato.

Noli Me Tangere
Olan's Residence
Sunrise
Puyatan Sessions
6:00 AM Time Check
Sleepy heads
Never-ending Uno

= SUPER DUPER ULTRA MEGA TO THE MAX FUN

Hanggang sa susunod na post! Paalam!

Reco

2011-03-23T00:21:00.005+08:00

Dalawang linggo ko nang alam na may recollection na magaganap sa araw na 'to. (Ayon yan kay Ate Seanne) Sabi niya, first time lang daw magkaroon ng recollection ng Juniors. Kaya parang naisip ko, siguro sobrang sama na namin kaya kami nagkaroon ng recollection. (Oh, ano? Malay mo, diba? Joke lang!)

Umaga pa lang, sobrang lakas na ng feeling ko na magiging walang kwenta yung recollection. Hindi ko alam kung bakit, wala lang, nafeel ko lang siya.

8:30 na yata nang mag-umpisa yung recollection. Pag dating nung facilitator, (Hindi naman sa pag-aano, pero mukhang wala siyang kwenta sa pagfafacilitate) mas lalong lumakas yung feeling ko na magiging walang kwenta talaga ang reco day na 'to. Sabi ko pa nga kina Meryl, "Kapag ako hindi naiyak, walang kwentang recollection 'to."

Nagpakilala na yung facilitator. Si Brother James raw siya. Nagkatinginan kami ni Katreena, kasi nga diba, James (Younghusband) yung pangalan ng asawa ko. Tapos kinuwento niya pa samin na naniniwala raw siya na lahat raw ng lalaking may pangalang James, gwapo. Tapos nung nakita niya raw si Brother James, wala na. Nawala na raw yung paniniwala niyang yun. Mga kaibigan ko talaga no? Halatang kaibigan ko e! HAHAHAHA

Sharing stories. Sharing stories. Tapos nagkaroon ng activity. (yung pasa piso eklavoo). Tapos group sharing ng stories (group 4 ako kasama sina Nadia, Wendy, Princess, Joshua, at Benjamin) -- Naging masaya yung usapan ng grupong 'yon. Si Nadia lang naman yung walang "O" sa CHORES e! Hindi open, anakngtokwadamot!

Basta sobrang boring ng flow ng gathering na 'yon. Buti na nga lang at nung lunch e nakasama ko si Daine. Nagkaroon na din kami sa wakas ng oras na ma-update ang isa't isa! Sobrang namiss ko nga yun e. :-)

Pagkatapos ng lunch, part II na ng gathering. Humanap raw kami ng partner na hindi namin ganoon nakakausap sa classroom...naisip ko agad si Jethro. Wala lang, hindi kasi talaga kami nag-uusap nun kapag hindi kailangan e. Kaya ayun, siya yung pinili kong partner. Although nagkakapag-usap naman kami sa text, syempre iba pa rin yung personal, diba? At ayun, nakatulong naman kahit papaano yung recollection na yun na maging paraan para makausap ko na ulit siya. Hi Classmate! Salamat sa pagbabahagi mo ng mga kwento kanina. :-) Wtf kung kailan clearance na e no.

Pagkatapos nung activity na yun, pinagawa na kami ng sulat para sa magulang. Parang ako, naisip ko, "What the hell, ano bang recollection 'to, walang kwenta. Di man lang ako nakapagrealize ng mga bagay-bagay." Pero nagkamali pala ako, akala ko walang kwenta. Akala ko wala akong marerealize. Pero habang sinusulat ko lahat ng gusto kong sabihin sa mga magulang ko, ang dami kong naiisip, sobrang dami ng mga bagay na tumatakbo sa isip ko nun. At sa sobrang dami ng mga bagay na naisulat ko dun, hindi ko na napigilan. Napaiyak na ako. Hindi talaga ako yung tipo ng tao na iyakin, pero grabe, pag dating talaga sa pamilya ko, sobrang naiiyak ako. Kahinaan ko talaga sila.

Anakngtipaklong, tama na. Ayokong mag-drama. Ang bottomline lang ng reco day na ito ay: BORING PERO NAPAIYAK AKO

Pakita ko na lang mga pictures.

Well, that's all for today.

Kailangan ko nang matulog e, ala-una na.

Ciao~

Keanne & Jana; Follow Your Heart

2011-03-19T23:05:00.005+08:00

Napakasaya ng araw na 'to. Hindi lang dahil sa Calvin. Pero dahil ngayong araw nangyari ang first date namin ng Ate Strawberii/Real Life Sister ko, si Seanne Loise S. Patinio-Tan. :-)

Sa pagkakatanda ko.. Umaga nag-gm siya. Naghahanap ng makakasama sa paglalakwatsa. Naisip ko gusto ko siyang i-text para masabi kong gusto ko siyang makasama kaso gumagawa kami ng props nun para sa Noli (pictures to be posted soon) kaya naisip kong wag na lang. Pero mga bandang 10:30 ng umaga, nagtext siya: "Iana alis us". Nagmadali ako nun sa paghahanap kung sino mang may load. Tinext ko agad siya't tinanong kung anong oras ako pwdeng umalis sa practice. Sa paglipas ng oras nun, naeexcite ako. Wala lang, first time nga kasi naming umalis nang kami lang dalawa. Sa tagal na naming magkaibigan e ngayon pa lang kami magsasama nang ganun.

1:00 na. Wala na kaming ginagawa. At naaatat na rin akong makaalis at makasama si Ate Seanne. Galit na sila nung paalis kami ni Katreena. (Siya kasi yung kasabay ko papuntang MaSci, maaga raw kasi sila uuwi ng Papa niya) Maraming nagalit nung paalis na kami. Bakit? Dahil madami na ring gumaya sa pag-uwi. Pero kahit na ganun, ginawa ko lahat ng makakaya ko makasama lang si Ate Seanne ngayong araw. Gusto ko rin kasing makabawi sa kanya dahil namimiss ko na siya't matagal na rin nung huli kaming nakapagkwentuhan. At syempre, dahil malapit na rin siyang umalis ng MaSci. :-(

2:00 sakto nang makaalis kami ni Katreena. Buti nga hindi na kami namasahe dahil sobrang bait ng tatay ni Lanica. Habang pabalik kami ng MaSci. Tatlong msgs na ang narereciv ko kay Ate Seanne. At oo, nakakataranta yun. Kung ako nasa posisyon niya, aba, matataranta talaga ako. Iisipin ko baka paghintayin lang ako sa wala nito. O kaya naman e baka hindi naman ako siputin nito. Kung ako rin naman e, ayokong naghihintay at ayoko rin nang may naghihintay sa'kin. Nakakaewan kaya yung pakiramdam na ganun. (KAYA SORRY NA KUNG PINAGHINTAY KITA NANG SOBRANG TAGAL NUNG ISANG ARAW, JORELL. SUPER SORRY TALAGA.)

2:45 na yata nung makarating ako sa MaSci. Galing ba naman kasing Mendiola diba? Whew, init nun a.

Pagdating ko sa MaSci, nakita ko si Ate Seanne kasama si Kevin the Kupal. Sobrang kabaligtaran ng ineexpect kong mangyayari. Akala ko habang papunta ako kay Ate Seanne e babagyuhin niya ako ng mura dahil naghintay siya sa'kin. Pero iba pala. Imbis na galit na Seanne, naging malanding Seanne ang natagpuan ko. Kasama niya nga kasi si Kevin nun. Ang sweet at ang cute nilang tignan. Bagay na bagay. Pwede nang maging mag-syota o!

Mga past 3 na yata nung pumunta kaming Rob e. Thank God, kami lang dalawa. HAHAHAHAHAHA JK

Nung una, hindi pa namin alam kung saan ba talaga kami kakain. Pero dahil may usapan ngang mag-Shakey's kami bago siya grumaduate, napagdesisyunan na naming mag-Shakey's na lang. In behalf of Ms. Eldie Mae Villeno. Asan ka ba bitch miss na kita

Anyway, naging masaya yung moment na yun sa Shakey's. Hindi pa namin alam kung anong pizza ba talaga oorderin or what. Pero sa huli, napili rin namin ang Bunch of Lunch kay Ate Seanne at Hero, Salad n' Chicken naman sa'kin.

Usap-usap habang kumakain. Ilang beses niya akong minayndpak ngayong araw. Una, tungkol kay asdfghjkl at asdfghjkl. Pangalawa, tungkol kina asdfghjkl at asdfghjkl. At pangatlo, tungkol kay asdfghjkl. Syempre, secrets lang ng mag-ate yun.

Habang kumakain din pala kami naisip ni Ate Seanne na bumili raw kami ng isang bagay na parehas kami. Naisip ko agad yung statment shirts na tungkol sa sisters. Pero sobrang naghanap kami kaso wala talagang tungkol sa sisters. May nakita kami "Strawberry Fields Forever" (a song by The Beatles), kaso sobrang laki kaya napilitan na kaming iwanan ang department store ng Rob at maghanap na lang ng iba.

Sa araw palang 'to e ilang beses namin nakita yung sign na: "Follow Your Heart". Ano pang gusto mong iparating ha?

Unang nakita namin e yung pagkatapos namin kumain sa Shakey's at yung dalawa dun sa paghahanap namin ng t-shirts.

FYH na akala pa namin ay FYM. Hi Eldie! Love you!

Nung huli, napagdesisyunan naming magpa-personalize na lang ng bracelet sa pinkbox na katulad nung Christmas gift niya sa'kin. At eto na nga yung naging bracelet namin..

At syempre, hindi talaga pwedeng hindi mahahaluan ng kalandian yung araw na 'to e. Kaya bumili kami ng pendant na K at J. Oha, ganyan namin kayo kamahal. :">

Tapos nagpalipas na lang kami ng oras sa food court. Dun kami tumambay at nag-usap na naman tungkol sa dalawang tao. Sina K at J. :-) Eto nga yung mga sinulat namin o..

Tapos ang dami ko pang gustong ikwento kaso hindi ko masabi lahat kasi sunud-sunod silang nasusulputan sa utak ko. Basta ang alam ko.. Si Ate Seanne lang yung kaibigang nakapagpigil sa'kin. Na huwag na raw akong papatol sa mga losers at hayaan na lang. Grabe, ate. Sobrang ate talaga kita! Real life talaga e! Maraming maraming salamat sa araw na 'to. Pinasaya mo ako! I love you forever! Sana habambuhay tayong maging magkaibigan. Stay happy :-)

PS. Hello sa taong gaya-gaya ng kulay ng damit ko kanina. I love you!

Youngwives

2011-03-17T23:01:00.010+08:00

Bago ang lahat. Alam niyo ba, nanaginip ako. May kaibigan daw akong bumalik. Sobrang nag-iyakan raw kami. Masaya na nga sana e, kaso nalaman ko rin sa panaginip kong yun na kaya pala siya bumalik sa'kin kasi hindi pala sila okay nung bago niyang kaibigan. Hayy.. C'est la vie!

Anyway, eto pala ang mga nangyari sa'kin ngayong araw:

Napanood ang music video ng kantang "Vogue" ni Madonna sa MYX kaninang umaga habang nagbibihis. Wala lang, ang cool kasi nung video atsaka parang siyang Lady Gaga e.

Nagtest ng French na madali, Chem na anakngtinapang sobrang hirap, English na paulit-ulit lang, Filipinong naghula ako sa Noli dahil hindi ako nagbabasa nun (buod lang) at MAPEH na walang kwenta kahit may sagot ka o wala.
Naghintay sa isang tao. /at walang napala
Kaya kumain na lang kasama si Ycasas. /yes nagkasama ulit kami sa wakas
Nagpractice sa Noli. ETO. ETO TALAGA ANG HIGHLIGHT NG ARAW KO E. OO, ETO TALAGA. Alam mo kung bakit? Ngayon kasi natatag ang Youngwives. Alam mo yung Youngwives? Yun ay isang grupo ng mga ambisyosyang babaeng feeling nila asawa sila nina Phil at James Younghusband. Si Phil dun sa babaeng may pangalang Katreena Villanueva. Tapos si James dun sa Iana Madlangbayan. Tapos may isa pa nga kaming nakikilala ni Katreena na Younghusband e. Kilala mo kung sino? Si William!!!!!!!!!!! At ayon yan kay Rachelle Gonzales.

Eto kasi yung usapan nila kaninang umaga sa quad..

Katreena: Oh my god, Rachelle! Makakapanood ako ng laban ng Azkals sa Monday! Uuwi ako nang maaga! Gagawan ako ni Mama ng letter tapos susunduin ako ni Papa!

Rachelle: Teka, nalilito pa rin ako dun sa dalawa. Sino bang mas matanda, si Phil o si James?

Katreena: Si Phil yung kuya.

Rachelle: E sino si William?!

PANALO HAHAHAHAHAHAHA

Eto nga pala yung mga katibayan ng pagkakatatag ng Youngwives...

WILLIAM YOUNGHUSBAND! Benta talaga nito! Laughtrip e!

Pero naalala ko.. Saktong isang buwan na rin pala ang nakakalipas nang tuluyan na talaga kaming mahumaling sa Younghusbands. February 17 nun nang magsimula ang lahat ng kabaliwang ito. Gusto mo makakita ng katibayan?

Sige, ako na mataba.

Pagkatapos ng practice ng Noli, pumunta kami nina Tin at Papa sa Rob. As usual, food trip na naman kapag kasama si Papa. Kumain kami sa Trablahblah Sicily. Basta may Sicily yun e. Sa 1st floor ng Rob, sa may Padre Faura entrance. Fine Italian Cuisine raw sila. Pero mukhang Italian Cuisine lang, walang fine. Pero kahit walang fine yung restaurant na yun sa pananaw ko, okay naman yung pizza nila. Nakakabitin nga lang... kaya... nag-Krispy Kreme kami! Kahit kailan talaga, walang kapantay mga donut dun e! =P~

oo nga pala...

HAPPY 2ND MONTHSARY MIMOSA! Love you girls! :-)

O sya sige, nais ko lang namang mag-share. Hanggang sa susunod na post! Paalam!

Zildjian is now Mimosa #4!

2011-03-10T16:32:00.039+08:00

Sobrang saya ng araw na 'to.

Hindi ko na kailangang habaan ang pagkwento. Halata naman siguro kung gaano kami kasaya sa mga oras na yan.

Nag-jogging sa Luneta (kadiri no? Meryl kasi, ayaw sa CCP e!)
Nag-Volleyball sa Quirino Grandstand
Nag-Yellowcab (kasi tumutupad ako sa usapan diba?)
Pumunta kina Ranz
Had lots of fun! Thank you so much Meryl, Kat & Zildj for making my day! I love you Mimosa! :-)

Libre lang mangarap

2011-03-07T21:59:00.026+08:00

Ano ba ang mithiin? Ang mithiin ay ang ating pangarap o ambisyon sa buhay. Ano ang inyong ambisyon? Gusto mo ba maging doktor? Volleyball player? Accountant? Principal ng eskwelahan?

Kailangan ng isang tao ang ambisyon o mithiin. Ito ang ating nagiging gabay para makarating sa pinapangarap. Ito ang nagtutulak sa tao para magtagumpay, gawing katotohanan ang isang pangarap.

Naalala ko kanina. Mga bandang 6:30 ng gabi. Hindi na naman kami nakikinig nina Katreena, Meryl at Ville sa dinidiscuss ni Ma'am Lazaro. (Isipin mo pa, nakaupo kami sa harapan. Pinakaharap.)

Si Meryl, atat na atat nang maging volleyball player kaya eto na naman siya, nagpractice na naman ng kanyang signature. E dahil wala rin naman akong ginagawa, nakatunganga't hindi naman ako nakikinig, nakisakay ako sa trip niya noong mga oras na yun. Nagpractice rin ako ng paggawa ng kunwaring prescription. Tapos ay nakita kami ni Katreena at nakisali na rin. Nagpractice naman siya ng signature niya kapag naging CPA na siya. Pagkatapos namin nun, pinakita naman naman kay Ville yung papel. At <*tada!*> Sumulat na rin siya!

Habang nagsusulat kami nun, naiisip ko... Ang sarap siguro sa pakiramdam na 10 or 15 or 20 years from now e yun na talaga yung mga trabaho namin e no. Yung tipong nalagpasan mo na lahat ng paghihirap ng isang estudyante. Nabawi mo na lahat ng ginawan mo ng sakrpisyo. Lahat ng pagod na naramdaman ng mga magulang mo sa pagpapa-aral sa'yo. Lahat ng galit na binuhos ng teacher mo sa'yo. Lahat ng murang naiisip mong gusto mong sabihin kapag nagagalit yung teacher mo. Lahat-lahat.

Pero syempre, hindi naman basta-basta ang paglagpas mo sa mga bagay na 'to. Kaya nga ako, bilang bilang isa sa mga kabataang may mithiin sa buhay, determinado ako at may lakas ng loob para magawa ko ang gusto kong gawin, ang gawing katotohanan ang aking pinapangarap. Kahit na sabihin mong napakabatugan ko na, sinisikap ko (kahit papaano) ang mag-aral nang mabuti. At syempre, hindi ko kalilimutan ang pagdasal kay Papa God na gabayan kami ng mga kaibigan ko sa pag-abot ng aming mga pangarap. :-)

I blog because I can

2011-03-03T23:57:00.008+08:00

TO ALL MY BLOG HATERS: Please be informed that this is my OWN blog. I do not blog because I want to have all your attention. But rather I blog because of several reasons:

· I want to express all I want to say

· It serves as a diary in what’s happening in my life (and others). And I want to keep track on what I do over the years; and

· Daily writing is always a great exercise. :-)

So if you’re disgusted and affected with everything I say, please do not visit this site again. Thank you!

Polaroid kuno

2011-02-27T00:02:00.005+08:00

At dahil nahihilig ako sa paglalagay ng mga picture ko sa polaroid, gusto ko siyang i-share sa inyo ngayon.

@ Noriter Cafe | Oct 2011

w/ Janine Quizon | MaSci Foundation Day 2010

@ One Esplanade w/ Ruzcko Tobias | Cotillion Practice Feb 2011

w/ Katreena Villanueva | Last Feb 15 2011

@ UST | Last Feb 15 2011

EPI FRIENDS 4EVER

w/ Eldie Villeno and Patricia Ycasas | My Best Friends' 16th Birthday

Happy 16th birthday you bitch! | Feb 22 2011

w/ Hannah De Luna | My Best Friend's 16th Birthday

w/ Janine Quizon | My Best Friend's 16th Birthday

w/ Ruzcko Tobias | Last Feb 23 2011

w/ Meryl Deseo | Last Feb 23 2011

Photo by Dominic Madlangbayan

Self-potrait | Last Feb 21 2011

Photo by Rachelle Gonzales | Last Feb 23 2011

As lovers go

2011-02-25T22:36:00.009+08:00

Bago ang lahat, makinig muna kayo sa isang magandang kanta ng Dashboard Confessional na "As Lovers Go."

Sa maikling pag-uusap namin ni Renzo, natutuwa ako na kahit papaano'y nacheer up ko siya. Hindi kasi talaga ako magaling sa pagchcheer up e, pero asahan mo, makikinig lang ako sa lahat ng sasabihin mo.

Kaibigan ko si Renzo. 1st year kami nung makilala ko siya. Naging isa siya sa mga kaibigan kong nakakausap at nakakapagkwentuhan ko tungkol sa mga normal na bagay-bagay. Pero hindi kami ganun kaclose. Ni hindi nga ako nakakapagkwento sa kanya tungkol sa lovelife ko, hindi ko rin nakukwento sa kanya ang mga problema ko sa bahay, hindi ko nakukwento sa kanya kung gaano ako nabuburaot sa pagmumukha ni Ogot, at iba pang mga bagay na kinukwento ko sa mga malalapit kong kaibigan. Pero kanina ko lang nalamang sobrang tinuturing niya pala ako bilang kaibigan. At hindi ko akalaing isa pala ako sa mga pinagkakatiwalaan niya.

Hi Zoner! Wala lang, sorry rin sa mga bagay-bagay. At salamat sa pagtitiwala mo sa akin Hayaan mo, magiging mabuti akong kaibigan! Uulitin ko, andito lang lagi kaming Fermi family mo :-)

Pero may isang bagay pa akong nalaman kanina. At iyon ay... Kanina ko lang rin napatunayang gusto talaga niya si Zildjian. :-)

Chrizel Madlangbayan February 25 at 1:26pm

[...] Andyan naman si Zildjian e! HAHAHAHAHA Kidding. Pero uulitin ko, andito lang kami nina Meryl, Andrew, Elijah, etc. para tumulong at umintindi sa'yo. :D

Zoner Vongola February 25 at 1:40pm Report

Thanks :)
And yah, andiyan si Zildjian, which is really really great. =)) Pero iba pa rin yung simpleng kaibigan lang. Isa pa mas matagal ko na kasi kayong kasama eh. Pero let me say again na Zildjian has really been accomodating lately. :))

Hindi ko alam kung bakit sobrang natutuwa ako sa kanila. Pero malamang sa malamang, dahil ngayon ko lang sila nakitang ganyan. Sana ay lalo kayo maging masaya! Umaasa akong maglelevel-up pa ang iyong "relationship." Basta tandaan niyo lang na nandito ako at suporta ako sa kung saan kayo magiging masaya!

Pero sa kabila ng pagkatuwa ko kina Renzo at Zildjian at sa pagiging masaya ko sa lovelife ngayon, hindi ko pa rin ma-take na marami sa mga kaibigan ko ang malungkot o hindi ganoon ka-saya. Sabihin na lang natin na mayroon sa kanilang ang tagal nang masaya, ang tagal nang nasa relasyon pero malalaman mo sa huling may hinanain pa lang gustong ilabas. Mayroon namang hindi mo maintindihan kung ano ba talaga ang nararamdaman niya at kung sino ba talaga ang gusto niya. Mayroon namang may gusto sa isang tao at hindi niya alam kung gusto rin ba siya nito. Napakaraming problema. Kailan ba tayo magiging masaya lahat?

Sa maraming magkarelasyong tinutukan at parati kong inaabangan, kina Janine at Francis talaga ako sobrang natutuwa. Number 1 fan ako ng tambalan nila! (Tanda niyo pa ba nung sinabi ko yun sa inyo?) Idol ko kasi talaga yung mga magboyfriend na sobrang tatagal na at ang tibay tibay pa rin talaga. Kaya lang... Bigla ko na lang nalaman sa kapatid kong sabi raw sa kanya ni Ycasas e wala na raw sila Janine at Francis. Grabe. Sobrang nanghihinayang talaga ako! Parang nung isang gabi lang, iniisip ko pa, magdadalawang taon na sila.

Kahapon nakausap ko si Janine. Nagkwento siya kung bakit tinapos niya na. Sayang talaga! Pero sabi naman niya, friends sila at kung sakaling pwedeng ibalik e ibabalik naman nila. Baby naman kasi, ibalik mo na nga! Biro lang! Pero umaasa't naniniwala pa rin akong magkakabalikan kayo. Kayo pa!

Kaya mga kaibigan, eto lang ang masasabi ko:

Kaya nga isipin mo na lang, kung may syota ka, kailangan mong mag-ingat sa mga gagawin mo, diba? Kasi may times na yung syota mo ay bigla na lang maiinis o maaasar sa ginawa mo. Pero kung single kam wala lang, you're free as a bird, pwede mong gawin ang lahat. Kaya kung may mahal ka naman, hindi naman din dapat maging kayo eh. Set him/her as an inspiration. Diba? :)

Ang love naman kasi, hindi nagmamadali yan, hindi pinagmamadali at hindi ka rin pagmamadaliin. Kaya nga falling in love eh, kasi hindi yan sinasadya at hindi rin inaasahan. Sabi nga sa bible, "Love is patient." diba? Kaya enjoyin mo lang ang mga panahong ngayon ay single ka. Marami naman kasing magagawa kapag single ka eh. Marami ding mga taong walang lovelife, malay mo, bukas makalawa, may "special someone" ka na rin. May magpapasaya na rin ng puso mo. Dahil si God, laging may plano para sa ating lahat. :)

(An excerpt from my Disyembre 27 2009 blog post: "Love is patient")

"Gising na utak" part2

2011-02-22T21:52:00.009+08:00

Naisip ko na namang magblog dahil sa dalawang rason: [1] Una, gusto kong ikwento sa inyo na naging masaya na naman ang araw ko dahil sa Urey. [2] At pangalawa, na-inspire talaga ako sa Stainless Longganisa ni Bob Ong.

Bago ang lahat, gusto ko munang batiin ulit si Patricia Anne Robles Ycasas ng Happy 16^th Birthday!

------

Napakarami pang libro ang nakapila sa’kin. Nandyan ang Audrey, Wait! The Jane Austen Book Club, Eat, Pray, Love (Christmas gift sa’kin ni Marge Peralta) at P.S. I Love You (na galing naman kay Jorell). Lahat yan ay naumpisahan ko pa lang at hindi ko alam kung kalian ko tatapusin. Meron pa ngang Red Pyramid at The Lost Hero e. Pero nashare ko lang yun sa inyo, gusto kong pag-usapan natin ngayon ang naging reaksyon ko sa pagbabasa ng Stainless Longganisa ni Bob Ong.

Kaninang 9AM ko lang natapos yung libro. Oo, 9AM. UMAGA. Sa pagkakaalam mo ay Final Achievement Test ng mga public school ngayon, diba? Oo, tama ka. Dahil natapos ko yung libro sa pagbabasa pagkakatapos kong sumagot ng test. Unang test ko kaninang 7AM, Chemistry. Sakto lang. Hindi madali, hindi rin naman mahirap. Marami naman kasi sa mga tanong e nasa reviewer na kaya medyo nadalian ako kahit papaano. May 15 minutes pa ako nung natapos ko yung test kaya binasa ko na lang yung Stainless Longganisa. Nasa parte na ako ng libro kung saan ikinukwento na niya kung paano at kung anong mga bagay ang nagtulak sa kanya sa pagsusulat at paggawa ng libro.

Saktong 8AM, tumigil ako at sinagutan naman ang MAPEH. Sakto lang rin yung MAPEH. Hindi ko masasabi kung marami sa mga tanong ay nasa reviewer dahil hindi ko naman binasa yun. (Music at konti lang sa Arts ang nabasa ko.) Meron pa akong natitirang 25 minutes nung matapos ko yung test. Nagbasa ulit ako at natapos ko na siya nang 9AM. At bago ko sagutan ang huli kong test (Araling Panlipunan), natandaan kong may naiwan akong blanko sa Arts. Yung tanong na anong simbahan ang blah blah blah na may choices kabilang ang Quiapo Church, San Sebastian Church, Baclaran Church at hindi ko na matandaan yung isa pang Church. Hindi ko kasi matandaan yung sagot dun kaya binlangko ko muna. Susubukan ko sanang alalahanin kung ano yun kaso nalibang ako sa pagbabasa kaya nakalimutan ko nang sagutan. Bad trip, one point din yun a!

Kasisimula ko lang sagutan yung test at naglabu-labo na agad sa isip ko yung mga payong sinabi ni Bob Ong sa libro. Mga payong tila nag-eencourage talaga sa mga mambabasa na maging writer. Kaya nung sumasagot na ako ng test, naiisip ko na agad na magblog. Oo, kaninang umaga ko pa gustong magblog. Sabi nga ni Bob Ong, “Hindi para sa tamad ang pagsusulat. Kapag binisita ka ng idea, gana o inspirasyon, kailangan mong itigil LAHAT ng ginagawa mo para lang di masayang ang isang pagkakataon. Walang “sandali lang” o “teka muna.” Dahil pag lumampas ang maikling panahong yon, kahit mag-umpog ka ng ulo sa pader mahihirapan ka nang maghabol.” (paragraph 2, p. 53) Kaso hindi naman ako ganun kagaling para itigil yung ginagawa ko at sagutan nang madalian mamaya yung test (kahit na naisip ko talaga yun). Pero isang oras talaga akong ginugulo ng mga idea sa isip ko. Ni hindi ko na nga maintindihan yung binabasa ko sa test nun e (Isipin mo, 81-100, hinulaan ko na. Ang galing ko no!). Tsaka medyo wala rin kasi akong pakialam sa test kasi alam kong hindi rin naman ako makakakuha ng 75 MPS dahil hindi naman ako nagreview nang mabuti dun kagabi. Sa paglipas ng oras, naiisip ko yun kanina habang papunta ang Urey sa KFC. Naiisip ko yun nung lumipat kami sa kabilang KFC. Naiisip ko yun nung umupo na kami. Nung nag-order kami. Nung kumain kami. Nung kinantahan namin si Ycasas. Nung bumalik kami sa MaSci para mambully ng mga 1^st year. Naiisip ko yun habang naglalakad kami ni Ycasas pauwi at nakita ko si Ester na kasama si Jorell (na hindi ko na naman nakasama ngayong araw). Naiisip ko yun hanggang pagpunta ko sa office ni Papa. Naiisip ko yun nung dumating kami sa bahay kanina. Tumigil lang ako sa pag-iisip nun nung nakatulog ako. At sa paggising ko kaninang 4PM, napaisip na naman ako. Hindi agad ako makapagblog dahil walang dial tone yung telepono namin. At syempre, kapag sira ang telepono, hindi gagana ang DSL.

Aminado ako, lahat ng sinasabi ko ngayon, hindi ito lahat ng mga naisip ko kaninang umaga. Tama si Bob Ong. Nahirapan na akong humabol at hindi ko na matandaan yung mga salitang gusto kong ilagay sa blog post na ‘to. Pero kahit na. At least, ginagawa ko na siya ngayon. Whew.

Sa dami ng mapupulot mong magagandang bagay (at kagaguhan) sa Stainless Longganisa, magigising talaga ang utak mo. Pagkatapos kong basahin yung libro, feeling ko gusto ko nang maging writer e. Oo, hindi ako magaling sa pagsusulat pero totoong masarap sa feeling ang mai-express ang kung anumang nararamdaman mo. Pinangarap ko nang maging writer. Mahilig nga akong gumawa ng mga kung anu-anong tula at kwento noon. (Gusto mo makita? Tignan mo na lang dun sa “Archives” ng blog na 'to. Ilan lang yan sa mga nagawa kong n00b.) Gustung-gusto ko nga rin ang gumagawa ng mga artifact e. (Yaan mo, ishe-share ko minsan yung mga gawa ko.) At kapag hindi ko nga nagegets yung lesson sa Accounting, naisip ko, bakit nga ba hindi na lang ako nag-Journalism e mahilig naman akong magkwento ng mga kung anu-ano. Naisip ko nga rin dati (o nung nakaraang buwan lang) na magjo-Journalism ako kapag hindi ako nanalo sa pagiging Secretary sa SSG. O diba, malay mo para dun pala ako!

Ilan nga pala sa mga payong binigay ni Bob Ong ay:

Wag na wag susubok mag-drugs.
Mag-aral maigi.
Wag mawawalan ng gana sa buhay.
Wag magmamadali sa pag-aasawa.
Tuparin ang mga pangarap.
Mangarap ka at abutin mo ‘to.
Panghuli at higit sa lahat, magbasa ng libro.

Nitong 3^rd year lang ako nahilig sa pagbabasa. Oo, nagbabasa ako ng mga libro pero yung mga tipong kasing nipis lang ng Jonathan Livingston Seagull. Kaya nga nagpapasalamat ako kina Nadia, Monique, Ruzcko, Katreena at Zildjian na inimpluwensyahan ako sa pagbabasa ng Percy Jackson Series dahil kung wala sila at ang magandang series na yon, hindi ako mahihilig sa pagbabasa ngayon. Hindi ko mababasa ang Stainless Longganisa at hindi rin ako sisipaging gumawa ng blog post na ito.

Ruzcko, Zildjian, Monique, Katreena, Me

(Credits to Nadia)

------

Pag-usapan naman natin ngayon ang birthday celebration ng best friend ko na naganap kanina sa KFC. Nag-aalinlangan pa nga ako kaninang umaga kung saan ba ako sasama: sa Urey, sa Calvin o kay Jorell? Ang hirap pumili. Ewan, kung kanino man kasi ako sasama, alam ko magiging masaya pa rin ang araw ko. Kaya sa huli, napili ko ang Urey. Syempre dahil birthday ni Ycasas, gusto kong makasama siya sa espesyal na araw niya at kahit papaano na rin ay makasama ulit ang Urey. Tagal ko na silang hindi nakakasama e!

10:30AM nung napagdesisyunan naming umalis na sa tapat ng Main Building at pumunta sa KFC. Pagpunta namin sa KFC, walang upuan. Merong ilan, pero magkakahiwalay. Syempre hindi kami papayag nun. Kaya binuksan namin yung saradong area ng KFC at doon umupo. Ganyan talaga pag Urey, masaya kapag hindi sumusunod! Pag upo namin, salamat sa isang crew at binuksan niya ang ilaw. Ilang minuto rin ang lumipas bago namin naisip na sira ang aircon. Sa madaling salita, nagpapawis lang kami dun.

At dahil KFC talaga ang gusto namin, napagdesisyunan ulit naming pumunta sa ibang KFC. Yung KFC dun sa may Times. Pagpasok namin, wala na namang space kung saan pwede kaming sama-sama. Kaya kinausap namin yung security guard kung pwede ba kami dun sa saradong area nila (Sarado kasi talaga siya kaya hindi kami agad nakaupo). At sa wakas naman, nakahanap na kami ng pwesto! Kami lang yung grupong nandun sa loob ng area na yun kaya feeling namin espesyal na naman kaming mga gago.

Ang tagal bago kami nakapag-order. Ang dami pang kwentuhan. Ang dami pang gaguhan. Ang dami pang kulitan. Nakakamiss. Ang sarap balikan ng II-Urey!

Sa pag-uusap namin, nakwento ko sa kanila yung matandang dalaga na sumita samin nina Tin at Marvin kahapon. Napag-usapan rin namin yung prom next year na gaganapin LANG daw sa Amadome. Anakngtinapa, ang walang kwenta no? Ang dami pang napag-usapang kung anu-ano. Pero syempre, hindi pwedeng hindi namin pag-uusapan ang SSG elections. (Bukas na yun a!)

Marami samin boto sa MAGDALO. Sorry, MAGDIWANG, nawalan kasi kayo ng MADLANGBAYAN kaya naging “corny” daw kayo sa kanila. Biro lang! Pero eto talaga ang naging bottomline ng usapan: Hindi namin iboboto si Aaron Ogot bilang Treasurer. Oo, tsong(go). Hindi ka namin iboboto. (Pero kung pagbabasehan ng kaitiman mo, sige, panalo ka na!) Except sa ayaw talaga namin sa’yo, isa rin sa mga dahilan e yung paglakad mo ng COC ni San Juan bilang kapalit ko as Secretary. Sabi ng ilang taga-Hertz, ayaw pala naman talaga niyang tumakbo e bakit mo pa pinilit? Oo, bitter na ako sa mga nangyari. Pero kasi, hindi mo alam kung gaano ko kagustong maglingkod para sa eskwelahan natin. Pasalamat ka nga e isa ako sa 17 (Oo. 17. 17 LANG. 17 LANG ANG BUMOTO SA’YO LAST YEAR. Galing yan sa dating taga-COMELEC) na bumoto sa’yo last year bilang Peace Officer. Galing no, binoto kita! Syempre, nagvote straight lang naman ako sa MONSTERS dahil isa ako sa mga campaign manager niyo nun. At ngayon, sisiguraduhin kong kahit isa sa Calvin, walang boboto sa’yo. (Kung mabasa mo man yung blog ko at mainis ka, wala akong paki sa’yo. At wala ka rin dapat paki dito dahil blog ko ‘to. AT HABANG BUHAY KA NANG NEGRO.) Peste, espesyal mo ha. Naging bida ka kahit papaano sa blog kong ‘to. Huling hirit na mga kaibigan, IBOTO NIYO PO SI JAYRALD CALIXTRO BILANG INGAT-YAMAN!

(Wag mong isiping masama akong tao. Kasi lahat tayo pwedeng maging masama, lahat tayo pwede maging mabuti. Hindi porket mukhang gago ako e, wala na akong pwedeng gawing mabuti. Kay Bob Ong ko na naman nalaman ‘to!)

Walang kwentang Ogot.

Balik tayo sa birthday celebration ni Ycasas. Pagkatapos naming kumain, kinantahan namin siya at nagpahiran na naman kami ng icing sa mukha. Napakasaya! Naalala ko na naman yung birthday ko. Pero hindi yun cake e, ice cream yung akin e (Double Dutch pa nga, favorite ko!).

At pagkatapos ng gaguhang yun, bumalik kami sa MaSci. Umupo sa gitna ng quad at nag-usap na naman tungkol sa mga bagay-bagay. Nagfail pa nga yung root beer na binili ni Joshua e (Hi Marga, kung mababasa mo man ‘to, alam mo bang hindi sumama samin si Ababan dahil raw ihahatid ka niya. Matuwa ka dun! Ilan lang si Ababan sa mga endangered species ng mga good boy!). Ipapasabog sana namin kaso pababa yung naging flow niya. Balak rin sana naming maglaro ng dodgeball kaso wala naman kaming bola. Sabi ko sa kanila Pepsi 7-UP na lang. Kaso sobrang busog kaming lahat kaya hindi na rin natuloy. Nagpicturan kami. AT NAMBULLY NG MGA FIRST YEAR. Ang saya-saya! Hi Mikha! Hi Nona! Hi Carmen! Hi Renz!

Mga bandang 12:45PM na nung nagtext si Tin sa’kin kaya napagdesisyunan ko nang magpaalam sa Urey. Kasama kong naglakad pauwi si Birthday Girl. Nagkwentuhan pa kami nang konti. Pakshet, namiss ko siya nang sobra-sobra!

Hi Espren! Alam ko medyo nabadtrip ka sa pagmumukha ni Ogot kanina nung nasa quad tayo. Pero hayaan mo na yun, hindi na naman siya puputi at mananalo bilang Treasurer e. Sana naging masaya ka ngayong araw! Wag ka mag-alala, babawi ako sa 25. Pipilitin kong makapag-date tayong dalawa. Mahal na mahal kita at tandaan mong nandito lang ako palagi para sa’yo. Bitch friends forever! Happy 16^th birthday ulit at wag mong kakalimutang pasalamatan si Papa God ha.

Hanggang sa susunod na blog post! Paalam!

"Gising na utak"

2011-02-21T20:28:00.007+08:00

Katatapos ko lang kumain at hindi ko alam kung anong naisip ko't gusto ko gumawa ng bagong blog post. Malamang bored na naman ako, walang magawa sa buhay at tinatamad magreview para sa 2nd day ng FAT bukas.

Una, napakasarap ng ulam namin. Galing pa yun sa Batangas, 'kala mo a. Hindi ko sigurado kung anong tawag sa ulam na 'yon pero ang pagkakatanda ko'y Pinatis na Tambakol ata yun? Wala lang, masarap lang talaga siya. Tapos feeling ko rin tumataba na naman ako dahil sa sobrang pagkain ko. Pero kasama rin nito ang pagganda ng digestive system ko (Oha!). Oo, digestive system. Noong mga nakaraang araw kasi araw-araw na akong naglalabas ng wastes sa katawan, na dati'y bihira lang mangyari sa isang linggo. Minsan nga 2x a week lang e. Akalain mo yun, buti na lang hindi ako nagkasakit no!

Pangalawa, ang saya ng araw ko kanina. Kasama ko si Tin at si Marvin. At tagumpay na naman si Marvin sa pagpapatawa sa akin. Sa kapatid ko nga rin e. Ay ewan, lahat naman yata napapatawa niya e. Napakasaya mong kasama, kaibigan! Kaso sa gitna ng pagtatawanan at pagkanta namin ng "Marry You" ni Bruno Mars (Oo, kumanta ako kahit ayoko naman kay Bruno Mars) sa KFC kanina, may isang matandang babaeng nagsabi sa amin na, "Excuse me, YOU ARE NOT IN YOUR OWN HOME, SO PLEASE BEHAVE! Thank you." Nag-excuse me pa siya, ang galing no. Pero nakakabadtrip na nakakapanira ng araw. Why, are you in your own home to say that to us? Kung hindi lang ako naka-uniform kanina, malamang minura ko na yun e. Nakakabadtrip talaga siya. Napakarami naman kayang maingay sa KFC nun. Sa palagay ko kaya kami yung napansin niya kasi kami lang yung sobrang saya nung mga oras na yun e. Gusto niya sanang makisali kaso nung sasali na siya, hindi na siya makaride samin kasi hindi niya alam yung kinakanta namin. Feeling ko rin matandang dalaga yun e. Alam niyo yung mga tipong hindi masaya sa buhay at sobrang bitter?! Malamang ganun siya! Nasaan na kaya siya ngayon? Sino kayang binabadtrip niya?

Sunod, naisip ko ring napakatamad ko na pala. Kita mo, yung binabasa mo ngayon, aksaya sa oras ko 'to. Imbis na nag-aaral sana ako para sa Chemistry, MAPEH at Social Studies. Iniisip ko nga minsan, estudyante pa ba ako? Wala lang, naisip ko lang. Hindi na kasi ako nag-aaral nang MABUTI e. Maayos, pwde pa. Pero mabuti? Hindi na. Grabe, piling-pili na nga lang yata ang mga subject na inaaral ko nang maayos e. Yung iba inaaral na lang. Pero wala na atang mabuti. French, inaaral ko nang maayos. Advanced Biology and Research, maayos. Accounting? Sige na nga, inaaral ko na rin nang maayos. Isipin mo, sa 13 subjects ko sa eskwelahan, 3 lang sa kanila ang inaaral ko nang maayos. Grabeng estudyante yan. Pero let's look on the brigther side, kahit na hindi na ako masyadong nag-aaral nang mabuti, nakakapasa pa rin naman ako kahit papaano. At tsaka, ano ba, Science lang naman dapat kong tutukan kasi pagdodoktor naman ang gusto kong kuning course sa college. Biro lang. Syempre, kahit na ganito ako, (kahit papaano) sinisikap ko pa ring mag-aral nang mabuti.

Isa rin sa mga naiisip ko ngayon ay si Jorell. Oo, Jorell na naman no? Malamang! Mahal ko e! Tsaka, yun nga, lagi naman siyang nasa isip ko e. Wala lang, kahit na lagi ko siyang katext/kachat, namimiss ko na siya. Fo' real. Hindi ko pa yata ulit siya nakakasama nang matagal simula nung prom. Nakakamiss na talaga, grabe! Pero kakapalit ko lang sa status ko sa Y!M at nakita ko yung status niya na, "Reading (Bob ONG)/dota mode." Sige na, hahayaan ko muna siya ngayon kahit yun yung dahil kung bakit ako nainis sa kanya kahapon. Nabadtrip ko rin naman siya kagabi e. Grabe bilis ng karma no. Iniisip ko na nga lang muna yung pag-uusap namin kahapon para hindi ako mabadtrip ulit e.

Jorell: Haha gusto kitang kausapin sa personalll haha.
Ako: Punta ka dito sa bahay haha jk. E di on Monday :)
Jorell: Haha miss na kita, sandali lang kase tayo nag-usap kahapon eh.
Ako: Wushu. Miss raw. Hahaha.
Jorell: Bakettt?
Ako: Wala lang, parang hindi naman.
Jorell: Baket? Dahil ba dun sa kanina? -__-
Ako: Hindeeee. Wala lang, parang hindi lang. Ewan ko. :))
Jorell: Edi sana di na kita pinm -__-
Ako: Malay mo, gusto mo lang ng katext haha jk.
Jorell: Halaaa.
Ako: Anoooo.
Jorell: I love you :)

He knows exactly how to make me smile. Pero nababadtrip talaga ako't hindi ko na naman siya kasama kanina. Akala ko pa naman magsasabay kami ng lunch. Pero hayaan na, may bukas pa naman. :-)

Sunod, naiisip ko ring maraming magbibirthday sa mga susunod na araw. Sina Ycasas, Xarrise at ang Physics Teacher/Daddy ng III-Calvin na si Sir Ronald Arcilla. Malalapit silang lahat sa akin at hindi ko alam kung anong pwde kong gawin para sa mga espesyal na araw nila. Ayoko magbigay ng regalo, gusto ko kasi mag-effort para sa kanila. Nakakainis dahil malamang sa malamang, hindi matutuloy ang date namin ng bestfriend kong si Ycasas. Ang dami ko na sanang naiisip na gawin namin sa araw na yun kaso nalaman kong regular classes pala kami sa Wednesday at parehas kaming 7PM ang uwian. Saya! *sarcastic face

Naiisip ko rin ngayon yung isang taong may pangalang ~~Deinnielle~~. Ni hindi ko na nga siya inaano tapos makikita ko pa 'to:

Deinnielle Calixtro February 21 at 5:23pm Reply • Report
Bukas, KFC. 11:00 am kita sa lobby

*magdala ng P50 cake natin para sa kanila. k? KKB ang lunch haaaaa*
pakisabi na din kina FELICES, CARMELO. Tska pala dun sa ano, yung Chrizel ba pangalan nun? Yun.

Gusto mo bang maging bida sa blog ko? Sabihin mo lang. 'Kala mo ang bait bait e. Kung hindi lang birthday nila Ycasas at Xarrise, hindi ako sasama sa kainan ng Urey bukas. Ayoko masira araw ko, darling.

Isa rin sa mga naiisip ko ngayon ay kung papayagan ba ako ni Papa na sumama sa overnight kina Clev sa 24. Gustung-gusto ko kasi makasama ulit ang ilan sa mga No-Boys-Allowed Girls (grupo ng mga masasayang magkakaibigan na kahit wala o mawalan man ng lovelife ay masaya pa rin) e. Pero kung iisipin kong magpaalam sa Daddy Dearest ko, mas lamang ang "NO" sa "YES", pero umaasa pa rin akong papayagan nila ako. Basta isama ko lang ang kapatid ko. Akala mo kambal-tuko kami dahil palagi na kaming magkasama e. Pero hindi naman naa-out-of-place ang kapatid ko kahit saan e. (Friendly kasi siya, Jorell.)

Napag-isip-isip ko rin na gusto ko magphotoshoot. Hindi dahil naisip ko lang siya, dahil rin may mga bago akong damit. Oo, yung ala Megan Young/Georgina Wilson/Saab Magalona. Minsan ko na ring pinangarap maging fashion model. Yung sa magazine-magazine lang. Runway din, syempre. Pero mukha hindi ako papalarin doon e. Height ko pa lang, bawal na. So good bye na rin sa ambisyon kong maging beauty queen. Pagdodoktor lang raw talaga ang para sa akin!

At dahil pinag-uusapan na rin natin ang mga ambisyon ko sa buhay, ginusto ko na ring maging Presidente ng Pilipinas. Oo, PRESIDENTE. PILIPINAS. Alam ko imposible yun. Pero hindi ko alam. Gustung-gusto ko kasi talagang maglead. Gustung-gusto kong nakakatulong sa mga taong hindi nakakapag-speak up. At kung anu-ano pa. Kaya nga tuwing naiisip ko na naman na hindi ako nakatakbo sa SSG, nalulungkot na naman ako. Pero hindi yata talaga para sa akin yun. Punyeta! Ayoko na pag-usapan. Eto na naman, uulit na naman ako sa pagda-drama.

Sunod, naisip ko rin kung kailan nga ba kami makakapagShakey's nina Eldie't Ate Seanne. Sabi ni Ate Seanne magkakapera siya sa March 5. At medyo umaasa ako na baka yun na nga ang araw na makakaalis kami't makakapagShakey's. :-)

At ang huli sa mga ikkwento ko ngayon ay ang isang malaking panghihinayang ko sa concert ng Yellowcard kagabi. Oo, sobrang nanghinayang ako dahil may available pa pa lang ticket at 2800php lang! "LANG" dahil mura siya kumpara sa ibang concert. Yung kay Taylor Swift, hindi ako masyado nanghinayang dahil hindi ko naman gusto ang mga kanta niya. "You Belong With Me" lang naman ang palagi kong kinakantang kinanta niya. Mag-iipon na lang ako para sa concert ng The Script sa April. O kaya ng Maroon 5 sa May (ayon kay Louise).

Hayy.. Napakadami ko pang naiisip ngayon na gusto kong ikwento sa inyo pero nandito na ang mga magulang ko galing sa PowerPlant Mall na manonood sana ng "Just Go With It" (starring Adam Sandler & Jennifer Aniston) kaso hindi natuloy dahil gabi na. At sigurado akong sisitahin nila ako dito kaya aalis na muna ako't magbabasa ulit ng "Stainless Longganisa" ni Bob Ong at maya-maya'y magrereview na rin. Salamat sa pagbabasa't pag-aksaya mo ng oras sa blog post ko na 'to.

HAHAHAHAHAHAHA I JUST REMEMBERED

2011-02-15T00:21:00.005+08:00

Hi Jethro. Birthday ni Lovey Dovey nung 13. 2 years old na nga pala siya!

Hi Louise. Birthday ni Grazee ngayon. 1 year old na siya!

Wala lang, naalala ko lang kasi nakareminder siya sa cellphone ko hahahaha

Lapis

2011-02-03T21:40:00.005+08:00

Natuto akong magsulat noong una kitang ginamit
At dahil ikaw ay mayroong pambura,
Ayos lang kahit magkaroon ng sabit
Ang aking gawa maaari pang itama.

Iba ka sa mga ginagamit na pansulat
Dahil kailangang maging matulis
Para sa papel ay maisulat
Ang nais na letra, salita o hugis.

Hindi ka man ngayo’y nagagamit,
Iyong anyo’y hindi ko malilimutan.
Sapagkat sa lahat ng aking gamit,
Ikaw ang nauna’t palaging nariyan.

Lapis, maraming salamat sa iyo
Sa napakalaking halaga mo
Noong bata’t musmos pa lang ako.
Hindi ko malilimutan lahat ng tinuro mo.

Sa sandaling pagtulong mo sa akin,
Malaki ang iyong naiaambag na kaalaman
Para sa isang batang maraming naisin
At gustong ipahayag ang nararamdaman.

Frog princess

2011-01-26T22:16:00.006+08:00

SAYA MAGDISSECT! SANA HABANG BUHAY NA LANG NAGDA-DISSECT SA ABR!

Gusto ko na maging Dra. Ma. Chrizel Iana Madlangbayan!

Thank you sa pagiging masayang partner, Dr. Marc Edward Olan!

Gusto ko lang ipakita ilan sa mga litratong nakuha namin. Nag-enjoy talaga ako e!

Kunwari-walang-test-bukas blog post

2011-01-19T17:41:00.008+08:00

As the title says, ayoko mag-aral.

Karaniwang hindi ako nag-oonline kapag exams. Pero grabe, sobra na talaga ang tamad ko ngayon. At hindi ko alam pano ko ulit mababalik yung dati kong kasipagan,

Nga pala, nahanap ko na yung USB connector ng cellphone ko kaya ipapakita ko na lang ang ilan sa mga litratong nakuha ko nitong linggo.

TUESDAY

Yahoo!!! Meryl haz bracez

Katkat Cancer

THURSDAY

MIMOSA GIRLS ♥

------

Foodtrip kasama si Tin at si Papa

♥

Nasa facebook na yung iba.

Alam mo bang may bago akong grupo, Mimosa Girls ang tawag sa'min. Mimosa #1 si Kat. Mimosa #2 ako at Mimosa #3 si Meryl. Founder ng nasabing grupo si Sir Eduardo P. Divina. Wala lang, shinare ko lang.

Sa uulitin!

Isang linggong puno ng saya

2011-01-16T00:05:00.072+08:00

Napakasaya ng linggong 'to. Kahit na medyo disappointed ako nung Friday. Pero sobrang good vibes talaga!

Monday

- Umagang umaga, good vibes agad kaya nakachikahan ko si Inah sa pila.
- Second period na nang magcram ang Calvin para sa jingle contest ngayong Math Month. Contest na mismo at sobrang pinahiya lang namin mga sarili namin. Pero wala kaming paki, at least, naging masaya kami.
- Wala namang masyadong nangyari, wala rin masyadong ginawa sa mga subjects (na parang isang himala dahil Monday nga yun diba) Hindi ko nga alam kung bakit sobrang saya talaga ng araw na 'to.
- Natuwa lang din ako kinagabihan dahil sinamahan ako nina Inah at Renzo sa paghintay kay Papa.

Tuesday

- Umaga. Binigay ni Hannah yung Christmas gift nya sakin. Isang napakagandang bonnet!
- Kadalasang medyo maluwag ang schedule kapag Tuesday kaya kulitan na naman ang Calvin. At para sa akin, Tuesday ko lang narealize na may braces na pala talaga si Meryl. Wala lang, nakakapanibago. Nagpicturan lang kami nun at napagtripan ni Kat yung bonnet ko na Christmas gift nga ni Hannah. May Cancer raw siya. Bagay nga e!
- NGA PALA, TUESDAY NAMIN NATAPOS YUNG PRACTICAL SA ACCOUNTING. SOBRANG FULFILLING!

Wednesday

- Ayoko talaga ng Wednesday dahil sobrang panget ng schedule. Pero kahit na ganun, nagustuhan ko pa rin ang Wednesday dahil sa halip na 7PM ang uwian, naging 6PM. Buti na lang wala si Ma'am Lazaro! (Yehey!)
- Nakipagkwentuhan kina Meryl at Marvin. At malamang sa malamang, alam niyo kung sino ang pinag-usapan namin no, Meryl?
- Joker ako sa araw na 'to. Gusto mo ng joke?
- 9PM sa bahay nung napanood ko ang Cirque du Freak: The Vampire's Assistant sa HBO. Nakakatuwa naman yung pelikula.

Thursday

- Pinakagustong araw ng Calvin! Napakaganda ng schedule kapag Thursday e. Napapaaga kasi ang uwian.
- Nakausap ko pa si Jorell nung lunch ♥ Pati si Ate Seanne.
- Foodtrip kasama si Utol at Erpats! Bread Talk, hotdogs, salad, etc. Sabi ko magda-diet ako e! Huhuhu!
- Pag-uwi ko ng bahay, natanggap ko ang "The Most Flattering" na bola sa buong buhay ko mula kay Master Joshua at ang The Most "Aww" Message galing sa ate kong si Seanne ♥

ALAM MO YUNG LIFE SAVER? AKO YUN E!

I LOVE YOU ATE SEANNE!

Friday

- Umaga pa lang, nararamdaman ko nang magiging boring ang araw na 'to. Hindi ko alam kung bakit, ganun lang yata talaga kapag abnormal ka. Pero naging boring nga talaga ang araw na 'to kahit sobra-sobra kami sa vacant. Nagkaroon lang ako ng oras para kausapin ang ilan sa mga kaibigan ko: sina Ycasas, Renzo, Deon, Janjan, Jhubie, Daine, etc. Hindi masyado sa Happy 29 Ladies (Hannah, Janine & Dein)
- First time ko maglaro ng Call ouf Duty. Napakasaya! Maraming salamat, Jhubie at Ranz! Sa uulitin! Pero medyo nabadtrip ako kasi nag-assume ako diba, Jhubie at Janjan? Pero chineer up ako ni Meryl kinagabihan kaya medyo nawala na rin. :-)
- At alam mo ba nadala ko sa eskwelahan yung remote control ng TV namin. Kung hindi ba naman ako tanga.

BITCHESPREN ♥

Me, Renzo, Janjan, Ruzcko

CLOUD9 ♥

Happy 29 Ladies ♥

I LOVE YOU MERYL!

Saturday

- Napakasarap ng tulog ko nung umaga nang bigla akong ginising nung katulong namin. (Nananaginip pa nga ako nun e!) Tumawag pala si Papa kaya ako ginising ng gaga. Sabi ni Papa, nagtext raw si Kat kay Tin na gagawa kami ng Chem video. Syempre humabol ako, diba? At nagcommute ako mag-isa (OO. AKO LANG. MAG-ISA.) papuntang Robinson's kasi andun sila. Nung dumating ako sa Rob, nagkwento agad si Kat na nakita nya raw kasi si Jharrel. Sino ba namang hindi magugulat at matutuwa pag nakita mo ulit yung first love mo pagkatapos ng matagal na panahon? Pagkatapos ay pumunta kami sa Paco Park para doo i-shoot ang aming video.
- Pumunta sa SM Manila para makipagkita sa aking mga magulang (Kasama ko nga pala sina Marc, Melan at Ria).
- Pumunta sa Power Plant Mall sa Rockwell para tumingin ng mga damit para sa prom. Pumunta kami sa Moonshine, nakakita ako ng dress na kakaiba. Pero mukhang ayaw ipabili samin nung saleslady dun yung damit dahil marami pa raw nun sa bazaar. Naisip namin, Anong bazaar? Binigyan niya kami ng tickets at pumunta kung saan man yun. Pumunta kami sa bazaar at doon na ako nakabili ng prom dress. Na-excite tuloy ako lalong magprom! Ang dami ko pa sanang gusto ikwento kaso sobrang dami na namang salita ang umiikot sa isip ko. Hindi ko alam kung anong ilalagay, hindi ko alam kung anong uunhain. Basta sobrang saya talaga!

UTOL!

ISANG MALAKING YAKAP MULA SA ISANG MALAKING TAO

KADIRI

4 fcukin' inches O_O

Nga pala, Meryl at Kat, next time ko na i-uupload yung pictures, nawawala kasi USB connector ng cellphone ko e.

Ayt! Paalam!

My Best Friends ♥

2011-01-10T00:10:00.018+08:00

Since I have the G-R-E-A-T-E-S-T best friends ever, gusto ko silang pag-usapan ngayon. Wala lang, gusto kong bumawi sa kanila e.

Meet Patricia Anne Robles Ycasas, ang aking girl b(itch)est friend. :-) Nagkakilala kami nung 2nd year. Naging close kami dahil magkaugali kami (BITCHES) She's like a real sister to me. Kapag siya kausap ko, komportable akong sabihin lahat, as in lahat. Hindi mo maiimagine kung anong nasasakop ng lahat na yun! This girl knows everything about me and I know she'll never leave me. Esprens poreber! At kahit na medyo hindi na kami nagsasama ngayon, alam ko walang nagbago't walang magbabago.

And meet my guy best friend, Renzo Jason Elizalde Liwag. :-) Ang utol ko! Naalala ko, sobrang galit ako sa kanya dati e. Dahil sa inakala kong sinaktan niya si Meryl. Pero naging madalas kaming magkausap nun and then, <*tada!*> we became this close! Siya naman, brother ko. As in. He's always been there for me. Noong mga panahong ang dami kong problema, andyan lang siya, handang dumamay sa lahat. Kaya nga mahal na mahal ko yan e! Masayang kasama and all that. Forever din kami nito!

Hey yo guys, I love you! Yes, I really do :-)

I'm right here beside you and I will never leave you ♥

Ang buhay

2010-09-07T00:52:00.003+08:00

Minsan sa isang patak ng ulan
Sa dilim ng masamang panahon
Hinubog ng mga nakaraan
Masasalimot na nakaraan

Hindi ko lubos maisip kung ano
Ano bang ibig sabihin nito?
Mga mahihirap na problema
Ano bang gustong ipahiwatig?

Buhay ay puno ng kapalaran
‘Di natin hawak at masuyuan
Minsan masaya, minsan malungkot
Tayo ay tumawa, tayo’y umiyak

Akala mo mahirap ang buhay
Bawat problema ay tumutulong
Para mapaunlad ang sarili

At magkaroon ng pag-asa

Love is patient. part2

2009-12-29T22:16:00.004+08:00

Bakit kaya dumating sa point ng isang tao yung nag-da-dalawang isip ka? Yung takot ka na baka mapili mo yung maling desisyon at pagsisihan ito forever?

Have you ever felt that you’ve been so gaga over someone and yet we call it crazy? But we never thought how stupid we become until we felt that we’ve been hurt?

At pagkatapos ng lahat ng mga kaputanginahang napagdaan mo sa kanya, sinaktan ka nang sobra sobra, still you say.. “MAHAL KO PA RIN SIYA.” Shit!

Madalas nalilito tayo kung makikinig tayo sa takbo ng utak o sa nararamdaman ng ating puso, sabi nila, Love conquers all.. Fuck, yeah right!

Minsan, nafe-feel niyo pa yung tipong may mahal ka, pero meron naman siyang mahal na iba. Or yung na-inlove ka sa kaibigan mo at natatakot kang sabihin kasi you’re fearing of rejection.

Eto, para sa’yo:

If you love someone, say it.. Say it right then, out loud or the moment just passes you by.

Meron naman yung sitwasyong may “special someone” ka, tapos kayang mong sabihin na siya na yung para sa’yo. At alam mong mahal na mahal mo siya, tapos biglang nawala yung trust mo sa kanya. Yung tipong binigay mo na lahat ng trust mo nung una, tapos nawala lahat kasi nalaman mong ginagago ka lang niya? Diba masakit?! Sobra!

Syempre hindi na maalis sa isip mo na baka gawin niya ulit sa’yo yun. Pagkatapos mo siyang bigyan ng isa pang pagkakataon? And now, telling you these ~~fucking~~ promises that you’ve heard a ~~fucking~~ million times before. Eh paano kung gawin niya ulit yun? Ewan ko na lang!

Kaya nating gawin ang lahat para sa taong mahal natin pero mahirap ibigay ulit ang trust once na gaguhin nila tayo. In short, it’s really hard to trust someone again once you’ve lost it. I guess it takes time.

Eh pa’no naman yung sitwasyong gusto mo makipag-break? Pero parang may “something” na nagho-holdback sa’yo. Yung tipong natatakot kang masaktan mo sarili mo at pagsisihan mo ‘to?

Minsan, talagang masisisi nating ang sarili natin sa pagkikipag-break, yun nga lang, sa side ng mga nasasaktan, masama ka at madali para sa iyo yun at nagpapakasaya ka pa. I don’t think so. It’s also really hard to break someone’s heart without wanting to. Minsan hindi mo naman na intensyong saktan siya eh. Pero diba, kailangan mong gawin yun kasi mas masakit kung patatagalin mo pa yun. Tapos sa huli, ikaw pa yung masisisi at pustahan, sasabihin pa nila sa’yo, “BAKIT NGAYON MO LANG SINABI?” Partings are never easy.. :(

At minsan pa, naramdaman mong binigay mo na lahat ng meron ka pero parang hindi pa rin OK. Parang may kulang pa rin. Hindi pa rin siya nagwo-workout. Wala kang nare-receive in return. — It’s the matter of giving. Don’t assume that you’ll receive much more of what you expect.

Minsan naman, yung tipong two-timer ka, hindi ka makapili sa dalawa. Mahal mo nga siya pero may qualities naman yung isa na OK at masasabi mong magkakasundo kayo in anyway. Mahirap talagang mamili, diba?! Well, grow up! Tangina, now you’re being selfish! Kailangan mong mamili lang nang isa and accept the ~~fuck~~ fact that three is a crowd.

Tapos meron naman yung situation na minsan bigla mo siya maaalala. You know, your ~~fucking~~ ex, reminiscing the all good times you’ve shared together. Aminin mo, nakakamiss diba? But then, somehow there’s emptiness inside of you at hindi mo mapipigilan. Tapos iniisip mo kung may gagawin ka ba tungkol dito o wala, kasi minsn naiisip mo baka masaya na siya sa iba or scared to lose their ~~fucking~~ pride chickens for both parties.

Paano naman sa mga taong nasaktan o yung mga bigo? Na hindi nila alam at wala silang ka ide-ideya kung bakit sila nasasaktan, o kaya naman iniisip pa rin nila ang rason ng kanilang break-up. Alam ko ngumingiti tayo pero sa kabila nun, namamatay na tayo. Minsan lilibangin na lang natin ang sarili natin kasama ang mga barkada. Minsan pupunta kung saan saan. Or do anything as a fucking relief to ourselves for awhile. Siguro ganun nga talaga yun.

Anyway, wag ka mag-alala. There’s someone out there who’ll be the one to ease your pain away. Buksan mo mga mata mo, or use your ~~fucking~~ high resolution reading glasses. Malay mo makatulong yan. You’ll never know.. Malay mo yung makatabi mo sa jeep o sa LRT o sa bus o sa kahit anong putanginang transportasyon yung taong makakatuluyan mo forever. :)

O kaya naman, sooner or later, mare-realize nila ang nawala’t nahanap nila. Oh well, too bad. Palaging nasa huli talaga ang pagsisisi. Hindi mo kawalan, sa kanila yun. >:) Madami pa diyan no, pwede ba?! We truly never know what we’ve got ‘til it’s gone.

At hindi rin natin maiisip na yung taong pinakamamahal natin ay yung taong magpaparamdaman sa’tin ng sobra-sobrang sakit. Ganto kasi yun, hindi ka naman masasaktan kung hindi ka nagmahal eh. Nasasaktan ka kasi nagmamahal ka. Minsan pa nga mas gusto nating masaktan na lang, diba?

In our point of our lives, we should be so luck to have someone who’ll never let us go, someone who’ll love us even more and someone who’ll cherish us for the rest of our lives. — Lesson of love could bring us so much pain!

Siguro kaya hinahayaan ni God na makilala natin ang mga taong pumapasok at lumabas sa buhay natin, yun siguro yung mga oras na pwedeng maging unforgettable para sa atin. Yung magtuturo sa’tin ng mga ~~putanginang~~ lesson ng ~~putanginang~~ love dito sa ~~putanginang~~ mundong ibabaw. The more we’ve been hurt, the more lesson we learn. Pero isa lang ang sigurado dyan, matututo tayong tumayo ulit kapag tayo’y nadapa.

Wag kang matakot na bigyan ulit ng chance ang sarili mo na magmahal. Don’t look back. Wag mo nang hanapin yung qualities ng past love mo sa bago. We’re different kinds of people and has different personalities. But who knows? Malay mo there’s much more you can see in this new person. Na hindi mo inaasahang makikita mo. :)

Ending up a relationship doesn’t mean its the end of the story in a book. But it’s the beginning of a new chapter in life. Love never keeps a promise with a word such as “forever.” Hindi lang naman yun isang salita na madaling bitawan, it’s also a place for us to get there. — And really, ACTION SPEAKS LOUDER THAN WORDS.

Now, as I sat down in front of my computer, mind spinning.. bored.. lack of sleep.. listening to music.. Wondering who will be the one for me.. No one could tell. No one knows. ONLY GOD KNOWS.

Love is patient.

2009-12-27T18:11:00.008+08:00

Hindi ko talaga alam kung bakit ko naisipan gumawa ng gantong post. First of all, wala naman akong problema sa lovelife. But hell yeah, kahit sabihin kong masaya ako. Parang hindi ko pa rin ma-take ang mga nakikita't naririnig ko sa mundong ito. May mga nasasaktan pa rin, at ang masakit pa dun. Marami sa kanila ay kaibigan ko. May iba namang gusto ng lovelife, mga naghihintay naman daw sila pero bakit parang wala naman yata silang inaantay. Hindi ba pwedeng lahat na lang tayo masaya? :|

Nasaktan na rin ako, diba Pareng Smile? Hahahaha. Nasaktan na rin ako sa pagmamahal. Minsan pa nga, tipong nagkakasiyahan kayo ng mga kabarkada mo tapos bigla siyang magtetext na pagalit. Tangina, kakasira ng araw yun no.

Yung sa mga kaibigan ko nga eh. Mas malala't matindi pa ang love story. Yung pinagpalit daw sila sa iba. Sobrang sawi naman nun. Pero ganun yata talaga, love is unfair. Lalo na pag ikaw ang nadehado. Parang matira matibay nlng nangyayari sa love ngayon eh. Yung tipong pag maganda ka, gwapo ang makakatuluyan mo. At kapag not-so-good naman, swerte mo na lang pag may itsura, pati yang mga yan hindi na pinalalampas ng love.. Haay.. Ang bitter ko naman daw no? =))

Pero alam ko sa iba kapag ganun, tinitiis nilang walang mahalin, or should I say walang nagmamahal sa kanila? Maybe that's the worst period of their lives. Yung tipong mahal na lang nila yung sarili nila dahil wala silang magagawa. Wala nmang nagmamahal sa kanila, saan pa sila? Diba, nagegets mo? Haha. Pero alam ko, sa mga panahon namang yun, natututunan nating mag-survive sa mga sakit na dulot ng love. Meron diyan yung gusto mong aliwin yung sarili mo sa barkada, mag-surf oras oras sa internet, pakikipag-chat o kaya'y ubusin lahat ng pagkain sa bahay niyo. Punta sa bahay ng mga kaibigan, magpa-salon. Lahat na yata gagawin mo para lang makalimutan lahat ng nakasakit sa'yo.

Pero hindi yun ang sagot sa lahat. Hindi yang mga ginagawa mo ang nagpapaiba kundi yang pag-iisip mo.

Kahit pumunta ka pa sa North Pole para kalimutan lahat, kung hindi ka pa rin nagbabago sa pag-iisip mo tungkol sa pag-ibig, eh pasensya, tsong, wa epek yan. As in wala. Blanko. Null. Void. Empty set. ZERO PERCENT..

Eh bakit?

Hindi ang mga materyal na bagay na nakakapagpagaling sa pusong nasaktan. Eh kapag ang puso na kasi ang nasaktan, apektado na rin pati ang utak. Masaktan man ang isa, masasaktan na rin ang kabila. Subukan mong ibahin ang pag-iisip mo. Kumbaga sa PC, eh kung panay palpak ang ginagawa ng hardware, nagtataka ka kung bakit nakailang palit ka na nman eh sa palpak pa rin ang ending niyan. Baka kasi yung software na yung may problema, diba?

Sa mga iniwan naman ng kanilang syota, e wag na wag nang manonood ng movies o magbabasa ng mga librong may iwanan ang theme. Ogags ba kayo? Kung hindi niyo ba naman gustong alalahanin lahat eh. Haha.

Meron din naman diyang mga senti, akala mo malungkot, pero hindi naman. Talagang trip lang nila. Yung parang drama lang. Yung parang, "Ba't ba? Paki mo?" Haha, diba? Oks lang yan, minsan din ganyan ako eh :)) Basta subukan mo lang na ayusin yung pag-iisip mo, yun lang yung kailangan.

Wag mong isipin na kesyo pangit ka, may pimples ka, kulang ka sa height, kulang sa pera, eh kung yun yung rason kung bakit ka niya hiniwalayan, e FU kamo. Hindi mo deserve ang mga ganun. Ibang tao lang ang bagay sa kanila, maniwala ka.

Ayon nga sa nabasa ko, meron daw mga taong nakikita ang love sa black & white scale. Pero dapat marealize nila na may "gray spots" doon. Hindi lahat ng tama ay tama at hindi lahat ng mali ay mali.

Ano nga ba ang "gray spots" na 'to? May mga taong bigla na lang nafafall out of love, hindi yung tipong nagsawa sila kung hindi yung tipong nalaman nila na hindi pala nila talaga mahal yung tao. Wala naman talagang masama dun. Kasi ganun talaga, hindi naman niya sinasadyang mahalin ka eh. Malamang hindi rin niya sinasadya ang fall out of love. Tamang isipin natin na love is a feeling. Pero hindi 'to desisyon. Nagdedesisyon ka lang naman kung gusto mo nang tapusin yung relasyon niyo eh, diba? Minsan nga nagdedesisyon ka pa paano mo immaintain yun, eh pero kung wala na talaga, ba't mo pa immaintain? Kung tumagal man kayo baka awa na lang yung nararamdaman niya para sa'yo. Diba, diba?

Wala kang syota? Anu naman ngayon? Sa unang tingin, nakakainggit. Kasi may ka-holding hands sila, may matatawagan o matetext ng goodnight at I love you at kung anu-ano pang klase paglalambing. Pero kung tutuusin OK rin ang single. Oo, masayang may matatawag kang "iyo", pero tignan mo na lang yung mga relationships, diba? Ang dami laging mga pangyayari. Andyan yung mga manloloko, mga two-timer, mga nagpapaasa, naaawa na lang, mga nanlalandi at kung anu-ano pa. Hindi naman kasi laging masaya kapag may syota eh, kasi nga may commitment, mahirap yung ganun. Committed at formal na "kayo". Kaya ibig sabihin may mga tungkulin at karapatan kayo sa isa't isa at pwede kang makielam.

Kaya nga isipin mo na lang, kung may syota ka, kailangan mong mag-ingat sa mga gagawin mo, diba? Kasi may times na yung syota mo ay bigla na lang maiinis o maaasar sa ginawa mo. Pero kung single kam wala lang, you're free as a bird, pwede mong gawin ang lahat. Kaya kung may mahal ka naman, hindi naman din dapat maging kayo eh. Set him/her as an inspiration. Diba? :-)

Ang love naman kasi, hindi nagmamadali yan, hindi pinagmamadali at hindi ka rin pagmamadaliin. Kaya nga falling in love eh, kasi hindi yan sinasadya at hindi rin inaasahan. Sabi nga sa bible, "Love is patient." diba? Kaya enjoyin mo lang ang mga panahong ngayon ay single ka. Marami naman kasing magagawa kapag single ka eh. Marami ding mga taong walang lovelife, malay mo, bukas makalawa, may "special someone" ka na rin. May magpapasaya na rin ng puso mo. Dahil si God, laging may plano para sa ating lahat. :-)

Single is sexy

2009-10-30T15:28:00.010+08:00

Alam naman nating lahat, na nung alas- dose ng ika-16 ng Oktubre 16, ay single na ako. At narealize ko na marami pa lang could-have-beens. May mga taong maaaring pinayagan kong makilala ako at meron din namang sana ay napanatili ko. Karamihan sa kanila ay masaya sa kanilang sariling mga relasyon ngayon. And that's when I realized that the reason why I wasn't able to end up with any of them is because they would find others who could love them more than I do. God said, any of them weren't meant for me. So I'll just wait 'til the right one comes along. Sounds cliche, pero mas mabuti namang maghintay ka kaysa masaktan ka, diba?

Ligaya ng tagumpay

2009-09-12T20:07:00.004+08:00

Lahat tayo ay may pamantayan sa paghawak natin ng ating buhay. Ito ang nagpapalakas sa atin at nagbibigay ng tapang upang harapin lahat ng mga pagsubok at problema sa ating buhay.

Wala tayong dapat ikatakot sa anumang mangyayari sa atin ngayon o bukas. Kailangan lang natin maging positibo sa pagtatanaw sa buhay. Kahit sino, bata man o matanda, maaari tayong lumikha o gumawa at gawin nating mabunga, masaya at makabuluhan ang bawat araw ng ating buhay. Lahat tayo’y magtatagumpay kung magiging totoo at tapat tayo sa mga gagawin natin. Lahat tayo may kakayanan at lahat tayo ay kailangang magsikap para sa sarili natin. Magtatagumpay tayo kahit ano mang gulang natin. Mahalaga ang pagsisikap upang maging maligaya sa ating pagtatagumpay.

Ang pagtatagumpay ay nasa taong gumagawa ng kanyang kapalaran. Pagtitiyaga at pagsisikap ang susi sa tagumpay. Kahit hindi ka man nakapag-aral o nakapagtapos ay nasa iyo pa rin ang kapalaran o ang magiging hinaharap mo.

Ang ligayang mararamdaman natin sa tagumpay ay hindi lang basta kasiyahan. Ito ay resulta ng lahat ng paghihirap na iyong ginawa noong hinaharap mo ang iyong problema. Matapang mo itong sinolusyunan para makamit ang tagumpay.

Maaaring hindi ka man maging mayaman o magkaroon ng malalaking bahay at pag-aari, basta’t alam mo na masaya ka sa buhay mo, kontento ka sa mga bagay na kung ano mang meron ka at higit sa lahat tanggap mo na tao ka lamang at ang buhay natin ay regalo at biyaya lang sa atin ng Diyos, ang tagumpay na inaasam mo ay matatagpuan at mararamdaman mo sa iyong puso.

Y do we love nga ba?

2009-08-20T22:57:00.003+08:00

Why do we love nga ba? So we can have somebody to talk to? Someone who can be there pag gusto natin gumala? A person na pwdeng manlibre sa atin? Taong magbibitbit ng gamit mo? Alalay for short.

Eh paano kung di ka nya mahal? Would you still love him/her? Would you still continue to care for that person?

Bakit naman hindi? You didn't love that person para magkaroon ka ng alalay, magkaroon ka ng instant meal dahil libre, taong gagawa ng assignments mo or project or taong mahahatak mo if you want to go out.

If that's what you think about love, well...sorry. Ang babaw mo! Loving a person doesn't need to have a criteria na dapat maganda o gwapo, dapat mabait o understanding, kasi once you fall in love, you take the risk of accepting that person.

Kahit na maingay siya matulog, yung hilik nang hilik, kahit matakaw siya o sobrang fat na. Hindi kayo kasya pag puno ang FX, kahit na moody niya na kulang na lang sapakin mo sa inis, yung sobrang selosa, na pati barkada pinagseselosan. Bad trip diba?! And yung napakaarte, OA kung baga! O kahit ano pang things that would turn you off.

Hirap talaga magmahal, trying to be perfect kasi gusto mong magtagal. Pero hindi yung sagot sa lahat.

Accepting the real person fully. Kasi if you said mahal mo siya, you don't need to find answer kung why mo siya love, kasi lahat ng tao nagbabago. But if you accept that person, magbago man siya in the middle of your relationship, hindi ka masasaktan kasi you know that darating din yun, tsaka tanggap mo siya nang buo, mahirap gawin pero masarap subukan, dahil wala nang sasaya pa, if you let one person na mahal na mahal mo siya without asking for any return, then you can say... Wow yung pala ang "LOVE."

Happppy Papa's Day :)

2009-06-21T16:28:00.002+08:00

Since today is Father's Day...

Reasons why I Love My Papa.

He loves Jesus.
He loves my mom, my siblings and me.
He protects our family.
He supports me — financially, prayerfully, and emotionally.
He teaches me many things everyday.
He works hard on the job and at home.
He plans amazing vacations and makes them fun.
He takes me out to lunch (and pays) whenever he feels like going out.
He didn’t give up on me when I was probably worth giving up on.
He’s never made me do one thing in my life; he simply gives strong advice to do what’s right.
He’s laid back and fun-loving.
He knows that he is far from perfect and freely admits it.
"Because He is my Papa!" -Of course :)

I just wanted him to know that I love him so very much! Happy Father's Day, Papa!

Night Scene.

2009-05-17T13:27:00.003+08:00

A random shot I took while on the way back to Manila from Tagaytay.
(not edited)

We watched the flying flames
Vanish into the night,
Soundless sparks grew and floated,
Content with life so sudden,
Gesturing us to view
Their fading flash of light.

Ang Alay-Kapwa ng Pangkat Fermi.

2009-01-16T18:15:00.012+08:00

Pagpasok na pagpasok nung mga pamilya dun sa room, hindi ko alam kung anong aasahan ko. Reluctant kasi talaga akong umattend kasi gusto gumala. At aaminin ko na sa una tinignan ko itong outreach activity na ito bilang isang project lang namin sa VE. Pero at the end of the day, very much fulfilled at touched ang nararamdaman ko. Hindi ko inakala na makakapagpasaya kami ng mga tao na kailangan ng atensyon, pagmamahal at saya. Para sa akin, ang oras, pera at pagod na inilaan ko ay wala sa naramdaman ko nung makita ko ang ngiti at saya ng mga pamilyang andun. Tahimik nga lang ako eh. Pinagmamasdan ko lang sila at kumuha na lang ng mga pictures.

Ang pinili namin ay sina Aling Milagros at Aling Connie. May mga anak sila. Yung anak ni Aling Milagros ay si Adonis at yung kay Aling Connie si Aira at hindi ko kilala yung isa. Sa Payatas sila nakatira. Sabi nila nung ininterview namin sila, mahirap talaga dun sa tinitirahan nila, lalo na para sa kalusugan nila. Kasi nga puro basura.

Pagkatapos ng kwentuhan at pagpanayam sa kanila ay nagsalita ang iba sa kanila para magpasalamat, yun talaga yung nakakatunaw ng puso. Yung makita mo yung tuwa nila nung nakamit nila yung regalong yun. Na kahit maliit na bagay at halaga lang, malaki na at sobrang nagpapasaya sa kanila. At syempre nagpasalamat din kami.

Pagkatapos nito ay umuwi na sila. Ang sarap nung feeling na ganun na hindi mo inaasahan na sobra pala silang sasaya dun sa ginawa mo. Kaya kanina, nung mga oras na yun, kami ang tumayo bilang mga taong tagapagbigay ng kalinga, alaga at pagmamahal. Masarap pala ang makatulong. Minsan ko lang kasi ginagawa. Ang sarap pala ng feeling. Hindi kayang tumbasan ng kahit anong perang nagastos at oras na inilaan. Lahat kami masaya dahil dun. Fulfilling, masarap ang feeling, nakakataba ng puso.

Bukod dito, maganda din ang epekto ng activity na ‘to dahil mas nakilala ko ang mga kaklase ko. At higit sa lahat, na-experience kong makisama at makipag-ugnay sa iba pang mga tao; yan ang natutunan ko na pinakamahalagang bagay sa outreach na yun. Ngayon, masaya ako at nag-enjoy ako kanina, nag-enjoy ako sa outreach at nag-enjoy akong makasama yung mga kaklase ko at sina Aling Milagros at Aling Connie. Masarap ang mapasaya ng ibang tao pero super mas masarap magpasaya ng tao lalo na yung mga nangangailangan nito nang sobra.

Jesus himself said: "It is more blessed to give than to receive."
Acts 20:35

Bisyo

2009-01-05T01:09:00.001+08:00

Ang bisyo ay nagdudulot ng pinsala sa katawan, pag-iisip at nakakapabago ng isang tao. Malaki ang nagiging epekto nito sa atin, mga tao, kundi sa lipunan na rin.

Ang labis na pagbibisyo ay madalas bunga ng kakulangan sa kaalaman at pag-aalaga nito. May iba’t ibang uri ng bisyo. Ito ang paninigarilyo, pag-inom ng alak o pag-inom na rin ng ipinagbabawal na gamot. Ang mga bisyong ito ay nakakasama para sa ating lahat.

Maraming mga dahilan kung bakit nagbibisyo ang mga tao. Una, sila ay napapasama lamang sa mga masasamang kaibigan. Ginagawa nila ang bisyo kahit ito ay masama basta’t matanggap lamang siya sa kanilang grupo. Pangalawa, sa halip na maging positibo ang maging pananaw nila sa kanilang buhay ay nagiging negatibo ito dahil na rin sa mga problema at pagsubok na dumarating sa kanila, na sa tingin nila ay hindi nila kayang solusyunan. Isa pang dahilan ay ang karuwagan at kahinaan ng tao. Maaari rin namang dahil sa naglipanan ang mga masasamang loob sa ating lipunan.

Malaki at mahirap ang epektong nagagawa ng pagbibisyo. Napapabayaan natin ang ating sarili, laging matamlay, madalas uminit ang ulo at umiikli ang pasensya. Naaapektuhan rin ang ating mga mahal sa buhay. Nababalewala na natin sila at hindi na natin sila ginagalang at nagiging problema na rin tayo ng ating sariling lipunan.

Walang magandang madudulot ang pagbibisyo. Ito lamang ay nakasasama sa ating sarili, sa ating kapwa, at lalo na sa ating lipunan.

Laging tandaan, ang ating katawan ay galling sa Panginoon. Marapat lang na ito’y ating alagaan.

You are my happiness

2008-04-10T16:10:00.003+08:00

My sweetheart,
My love.
You're such a big part,
A big part of the life I have.

You are my happiness,
Coz you make me smile.
You kept me away from the darkness,
Coz you let me shine.

I love you,
And you love me too.
I need you,
And I know you feel the same way too.

And as this poem finishes up,
I just want you to know,
That my love for you will never stop,
And will always be so.

Laman ng aking puso

2008-04-10T16:10:00.002+08:00

Tayo'y nagkakilala,
At naging magkaibigan.
Makulit at inaasar ang isa't isa,
Ngunit nang tumagal ay nagkamabutihan.

Tayo'y nagkamabutihan,
Kinilalang lalo ang isa't isa.
Ngayo'y nahuhulog na sa pagmamahalan,
Sa pang-habangbuhay na sana pumunta.

Sana lang ay hindi hiwalayan,
Ang aking pusong minsan nang nasaktan.
Kung hindi man pang-habangbuhay ang hahantungan,
Sana'y sa paglisa'y masaya ang naging pagmamahalan.

Mahal kita,
Dahil mahal mo ako kung sino ako.
Aking sinta,
Ikaw lamang ang natatanging laman ng aking puso.

I think you're the one

2008-03-24T15:24:00.001+08:00

The first time we saw each other,
It feels like nothing.
But as time goes by longer,
I feel now that you're my everything.

I think you're the one,
Coz in all the love I felt,
And done,
In you, I found contentment.

My heart always yells your name,
And my mind always want to think of you.
I know that you also feel the same,
And I know you also do the things I do for you.

Do you think I'm the one for you?
Coz I think you're the one for me.
Wish our love will always do,
And will always be.